Ημέρες ορειβασίας

Ημέρες ορειβασίας

Παρασκευή, 23 Φεβρουαρίου 2018

Η έκθεση Οινόραμα απεικονίζει το δυναμισμό του ελληνικού κρασιού








Άρρηκτο δίδυμο αποτελούν η έκθεση Οινόραμα και ο αμπελοοινικός κλάδος της χώρας, αφού το Οινόραμα συνοδεύει και ενσαρκώνει την αναγέννηση του ελληνικού κρασιού και τις επιτυχίες των παραγωγών του τα τελευταία 25 χρόνια. Αυτό κατέδειξε η συνέντευξη Τύπου της διοργανώτριας εταιρείας του Οινοράματος, Vinetum, τη Δευτέρα 12/02/18 στο Μουσείο της Ακρόπολης. Εκεί, σύσσωμοι οι φορείς του ελληνικού κρασιού, ΕΔΟΑΟ, ΣΕΟ και ΚΕΟΣΟΕ, αναφέρθηκαν στην έκθεση και στη σημασία της για το ελληνικό κρασί, όπως επίσης  στις επιτυχίες και στους στόχους του οινικού κλάδου, μιλώντας με αυτόν τον τρόπο για ένα διπλό και ενιαίο «success story». Αυτό ακριβώς που θα αποτυπωθεί και φέτος στο Οινόραμα (10-12/03/18) όπου στο Ζάππειο Μέγαρο θα βρεθούν περισσότερα από 250 οινοποιεία.

Δημήτρης Μαγριπλής : Καθιστική διαμαρτυρία





ΤΟΝ ΧΡΗΣΤΟ τὸν ἔζωσαν τὰ φί­δια.
­πὸ τὴν ὥ­ρα ποὺ γύ­ρι­σε, ἔ­βλε­πε ἀρ­κε­τοὺς νὰ τρι­γυ­ρί­ζουν στὴ γει­το­νιά. Στὴν κυ­ρι­ο­λε­ξί­α ζοῦ­σε μιὰ πο­λυ­πο­λι­τι­σμι­κὴ πραγ­μα­τι­κό­τη­τα κά­τω ἀ­πὸ τὸ μπαλ­κό­νι του. Ἄ­σπροι, μαῦ­ροι, κί­τρι­νοι. Ἀ­κό­μη καὶ ἕ­ναν κόκ­κι­νο εἶ­δε, ἢ τοῦ φά­νη­κε, ἀ­φοῦ ἀ­πὸ τὸ πα­ρα­θυ­ρά­κι τοῦ φω­τα­γω­γοῦ, ποὺ ἔ­βλε­πε στὸν ἀ­κά­λυ­πτο, πρό­λα­βε νὰ δι­α­κρί­νει τὸ κού­ρε­μα ἑ­νὸς Μο­ϊ­κα­νοῦ. Ἀ­νη­σύ­χη­σε. Αὐ­τὸς δι­καί­ω­μα δὲν ἔ­δω­σε πο­τέ. Πάν­τα εὐ­γε­νι­κὸς μὲ ὅ­λους. Καὶ τὸ μυρ­μήγ­κι πρό­σε­χε μὴν τὸ πα­τή­σει. Πό­σο μᾶλ­λον τοὺς συ­ναν­θρώ­πους του. Ἁ­πλὰ δὲν ἤ­θε­λε πολ­λὰ πολ­λά. Οὔ­τε μὲ τὸν ἄλ­λο, οὔ­τε μὲ τοὺς ἄλ­λους. Ἔ­τσι, δὲν ἐ­νο­χλοῦ­σε, καὶ φυ­σι­κὰ δὲν ἐ­νο­χλεῖ­το ἀ­πὸ τί­πο­τα. Ἄλ­λω­στε, γιὰ τοὺς πολ­λοὺς ἦ­ταν ἀ­νύ­παρ­κτος.
        Φο­ρο­λο­γι­κὰ ἄ­ερ­γος, ἀ­σφα­λι­στι­κὰ προ­στα­τευ­ό­με­νο μέ­λος τῆς γυ­ναί­κας του, τῆς Καλ­λι­ό­πης, κοι­νωνι­κὸ του­ρι­σμὸ τὸ κα­λο­καί­ρι, ἁ­μά­ξι εἰ­κο­σα­ε­τί­ας καὶ φί­λος τοῦ κι­νή­μα­τος.

Ο Ρεϊ γλυτωσε την πώληση και βρήκε καταφύγιο στον Αρλτούρο

Ένα ακόμη ορφανό αρκουδάκι στην Αλβανία σώθηκε από την αιχμαλωσία και βρήκε το καταφύγιό του στον ΑΡΚΤΟΥΡΟ. Πρόκειται για τον Ρέι, έναν μικρό αρκούδο μόλις ενός έτους, ο οποίος είχε την ατυχία να πέσει στα χέρια λαθρεμπόρων. 
Η ιστορία του αποκαλύφθηκε στις 27 Μαΐου όταν άνθρωποι της φιλοζωικής οργάνωσης Animal Rescue Albania εντόπισαν στο διαδίκτυο μία αγγελία πώλησης ενός ορφανού αρκουδιού. Η αγγελία μάλιστα ήταν online ήδη για πέντε μέρες χωρίς καμία παρέμβαση. Η οργάνωση ενημέρωσε άμεσα τον αρμόδιο εισαγγελέα και πράγματι την επόμενη ημέρα κατασχέθηκε από τον παράνομο «ιδιοκτήτη» του. 
Παρά τους ισχυρισμούς του ότι τον είχε β
ρει να περιπλανιέται μόνος του, οι άνθρωποι της Animal Rescue Albania πιστεύουν ότι είχε σκοτώσει τη μητέρα του Ρέι και στη συνέχεια τον αιχμαλώτισε με σκοπό να τον πουλήσει. Όταν κατασχέθηκε ήταν πολύ φοβισμένος, είχε ελάχιστα δόντια και ήταν σοβαρά υποσιτισμένος με βάρος μόλις 5 κιλά. Αμέσως όμως άρχισε να ανακτά τις δυνάμεις του χάρη στην ενισχυμένη διατροφή που του παρασχέθηκε. 

Κλάδεμα δένδρων σκίασης: το ταξίδι της ανατροφής από τη φύτευση ως την ωριμότητα




(Μέρος A´)

Ελένη Ραντζούδη
Δασολόγος – Περιβαλλοντολόγος

Τι έχει ανάγκη ένα δένδρο σκίασης για την καλή του ανάπτυξη;


Η ευνόητη απάντηση είναι πως χρειάζεται φως από τον ήλιο, νερό και θρεπτικά συστατικά από το έδαφος. Με το κλάδεμα τι γίνεται; Χρειάζονται τα δένδρα κλάδεμα; Τα δένδρα είναι οργανισμοί που έχουν ακολουθήσει αιώνες εξέλιξης, σύμφωνα με την οποία, έχουν προγραμματίσει μόνα τους απόπτωση μέρους των κλαδιών και του φυλλώματος, με τρόπο φυσικό. Όταν αναπτύσσονται μέσα στο δασικό σύμπλεγμα, η συνύπαρξη, προάγει τη διαδικασία της φυσικής αποκλάδωσης και οι δασοκομικοί χειρισμοί που απαιτούνται είναι περιορισμένοι. Τα δένδρα που συνθέτουν τοπίο ή προσφέρουν σκίαση και προστασία στο δομημένο χώρο απαιτούν επιπλέον φροντίδα για τη διατήρηση της μορφής και της αισθητικής τους λειτουργίας. Τότε το κλάδεμα πρέπει να πραγματοποιείται με πλήρη κατανόηση της βιολογίας του δένδρου και της ανοχής και απόκρισης του σε κάθε πιθανή πλήγωση. Καθώς, ένα άστοχο κλάδεμα μπορεί να αποβεί μοιραίο για την ευρωστία και τη μακροζωία του δένδρου.

Γενικά, μπορούμε να επισημάνουμε ότι η προσπάθεια της σωστής ανατροφής ενός δένδρου ακολουθεί τρία στάδια. Ξεκινά από την ορθή οικολογικά επιλογή του είδους και την γενικότερη ευρωστία του συγκεκριμένου επιλεγμένου, προς φύτευση, ατόμου. Συνεχίζει με την κατάλληλη προετοιμασία της θέσης φύτευσης αλλά και την εφαρμογή της κατάλληλης φυτευτικής τεχνικής. Τέλος, ολοκληρώνεται με την επιτυχή, επιλεκτική, και προσαρμοσμένη στις ανάγκες του δένδρου κλάδευση, ώστε να αποκτήσει και να διατηρήσει επιθυμητή μορφή, υγιή και εύρωστη ανάπτυξη.

"Ηδονοβλεψίας", της Ρένας Δούτσιου

H Ηδονοβλεψίας είναι μια συλλογή ερωτικών αφηγημάτων της ποιήτριας και ηθοποιού Σίσσυ Δουτσίου που δημοσιεύθηκαν σταδιακά τα τελευταία τέσσερα χρόνια στην επιθεώρηση πολιτισμού ΕΝΕΚΕΝ και κυκλοφορούν φέτος σε βιβλίο από τις εκδόσεις Κενότητα.


Ερεθισμένα κορίτσια ταξιδεύουν στις πόλεις της Ευρώπης απολαμβάνοντας κάθε πιθανή ερωτική φαντασίωση και διαστροφή. Μια γυναίκα ηδονοβλεψίας, διοργανώνει ή παρατηρεί σεξουαλικά όργια αναζητώντας την ευαισθησία και την προσμονή της ηδονής. Η κυριαρχία της ερωτικής σκηνής, οι υλιστικές αυταπάτες του Δυτικού κόσμου, παραζαλισμένοι ερεθισμένοι άντρες, διεφθαρμένα κορίτσια, σώματα που θυσιάζονται, παραδίδονται με αθωότητα στο θρίαμβο της διονυσιακής φαντασίωσης.

Παρουσίαση ταξιδιού : Νότιος Αφρική, με τον Νίκο Τόδουλο

Ένα οδοιπορικό στη νοτιότερη χώρα της αφρικανικής ηπείρου, γνωστή για την ποικίλη τοπογραφία, το ιδιαίτερο φυσικό κάλλος, τη βιοποικιλότητα και την πολιτιστική πολυμορφία της. Ένα μωσαϊκό από φωτεινά χρώματα, έντονες μυρωδιές, πλούσιες παραδόσεις, ζωντανούς ανθρώπους και μαγευτική άγρια ζωή, που ασκεί στον ταξιδευτή μια ακαταμάχητη και μυστηριώδη έλξη.

Το μεγαλύτερο αξιοθέατο της Νότιας Αφρικής είναι η ίδια η φύση: από τη μια η αφιλόξενη θάλασσα με τις απέραντες παραλίες και τους άγριους όρμους, από την άλλη τα ανεξάντλητα δάση και οι αχανείς εκτάσεις που σφύζουν από άγρια ζωή και ορθωμένα κάπου εκεί, τα ψηλά και απομονωμένα βουνά με τις απόκρημνες κορυφές. Μια χώρα με μαγική ομορφιά και ζεστούς ανθρώπους, που για χρόνια ζούσε φυλακισμένη στις σκιές ενός από τα σκληρότερα καθεστώτα του πλανήτη, το apartheid. 

Στις 28 Φεβρουαρίου, ώρα 8 μμ

Πέμπτη, 22 Φεβρουαρίου 2018

Ελένη Σπανού : Όλα λάθος !

Την Τετάρτη 28/2/2018 και ώρα 7 μ.μ., στο Βιβλιοπωλείο η ΓΩΝΙΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ στον Βύρωνα (Χρεμωνίδου 63, όρια Παγκρατίου), θα γίνει η παρουσίαση του βιβλίου μου με τίτλο "ΟΛΑ ΛΑΘΟΣ" Θα είναι μεγάλη μου χαρά να συζητήσουμε και ν' ανταλλάξουμε απόψεις, διαφωνίες, αντιρρήσεις κι ότι άλλο προκύψει μέσα απο το διαδραστικό τρόπο παρουσίασης που επέλεξε η καλή φίλη Γωγώ Παπαδοπούλου, επιφυλλάσσοντας εκπλήξεις σε όλους μας.

"Οι φυλακισμένες" την τρίτη 6 Μαρτίου στη φυλακή γυναικών Ελεώνα Θήβας






Την Τρίτη 6 Μαρτίου, η παράσταση “Φυλακισμένες” θα παρουσιαστεί στο κατάστημα κράτησης γυναικών Ελεώνα Θήβας, στα πλαίσια των εκδηλώσεων που διοργανώνονται από το τμήμα κοινωνικής υπηρεσίας του καταστήματος Ελεώνα για την ψυχαγωγία των έγκλειστων γυναικών.

Επίσης στον Πολυχώρο Vault (Μελενίκου 26, Βοτανικός) θα συγκεντρώνονται καθημερινά (19:00 – 23:00) είδη για τις τρέχουσες ανάγκες των άπορων έγκλειστων γυναικών, τα οποία θα μεταφερθούν με φορτηγό στο κατάστημα κράτησης γυναικών Ελεώνα Θήβας την ημέρα της παράστασης.



ΤΡΕΧΟΥΣΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΑΠΟΡΩΝ ΕΓΚΛΕΙΣΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

ΕΙΔΗ ΑΤΟΜΙΚΗΣ ΥΓΙΕΙΝΗΣ, ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΕΙΔΗ ΑΝΑΓΚΗΣ
Σαμπουάν, αφρόλουτρα, οδοντόκρεμες, οδοντόβουρτσες, σερβιέτες, χαρτί υγείας, απορρυπαντικό για πλύσιμο ρούχων, υγρό καθαρισμού χώρου και σαπούνια, Τηλεκάρτες ΟΤΕ για τηλεφωνική επικοινωνία, Καπνό και τσιγάρα για τους καπνίζοντες

ΡΟΥΧΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΥΠΟΔΗΣΗ
Φόρμες γυμναστικής, φούτερ, (κυρίως μεγάλα μεγέθη) παντελόνια τζίν, Εσώρουχα και κάλτσες, Μπουφάν, Πετσέτες και σεντόνια, Αθλητικά παπούτσια, Παντόφλες, Πυτζάμες

ΓΙΑ ΤΑ ΦΙΛΟΞΕΝΟΥΜΕΝΑ ΠΑΙΔΙΑ (ΝΕΟΓΕΝΝΗΤΑ ΚΑΙ ΩΣ 3 ΕΤΩΝ )
Πάνες, παιδικά αφρόλουτρα, κρέμες περιποίησης, μωρομάντηλα, Σετ φαγητού, μπιμπερό, θερμός, θηλές πιπίλες, Καροτσάκια για μωρά, ριλάξ, βραστήρες, μπανάκια και γιογιό, Εκπαιδευτικά παιχνίδια εσωτερικού και εξωτερικού χώρου και Άμμο θαλάσσης για τον εξωτερικό παιδότοπο

O Ρήγας Βελεστινλής ως λογοτέχνης


Ο Ρήγας γεννήθηκε στο Βελεστίνο, στις αρχαίες Φερές, το 1757 από εύπορη οικογένεια. Το επώνυμο του πατέρα του ήταν «Κυρίτζης», όνομα συνηθισμένο στην περιοχή του Βελεστίνου. Η μητέρα του ονομαζόταν Μαρία και είχε έναν αδελφό, τον Κώστα. Ο Φραγκίσκος Πουκεβίλ επιβεβαιώνει ότι ο Ρήγας είχε αδελφό, που συμμετείχε μάλιστα και στην επανάσταση του 1821. Η οικογένεια του Ρήγα υπήρξε από τα θύματα της τουρκικής μανίας. Διασώθηκαν μόνον η μητέρα του με τον αδελφό του, οι οποίοι κατέφυγαν στη Βλαχία.
Τα πρώτα του γράμματα ο Ρήγας τα διδάχθηκε από ιερέα του Βελεστίνου και έπειτα φοίτησε σε σχολείο της Ζαγοράς του Πηλίου, όπου υπήρχε ακμάζουσα σχολή. Για περισσότερη μόρφωση ο πατέρας του τον έστειλε να φοιτήσει στα Αμπελάκια, στην εκεί επίσης ακμάζουσα σχολή. Ο Ρήγας αργότερα θα μεταβεί στο Άγιο Όρος και θα φιλοξενηθεί στη Μονή Βατοπεδίου από τον Κοσμά, με τον οποίον ανέπτυξε στενή φιλία. Επίσης συνδέθηκε φιλικά με τον μοναχό Νικόδημο (άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη), ο οποίος του παραχώρησε τα κλειδιά της βιβλιοθήκης της φημισμένης Αθωνιάδας Σχολής για να εμπλουτίσει τις γνώσεις του.
Στο Άγιο Όρος δεν έμεινε πολύ, η δίψα του για σπουδές, και όχι μόνον, τον οδήγησε στην Κωνσταντινούπολη, όπου διεύρυνε τις γνώσεις του στη γαλλική, την ιταλική και τη γερμανική γλώσσα. Όμως μετά τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο έφυγε για το Βουκουρέστι και έπειτα για τη Βιέννη μαζί με τον Αυστριακό βαρόνο, ελληνικής καταγωγής, Χριστόδουλο Λάνγκελφελτ-Κιρλιανό, ο οποίος τον έφερε σε επαφή με άλλους ομογενείς. Σημαντικότεροι από αυτούς ήταν οι αδελφοί Πούλιου από τη Σιάτιστα της Μακεδονίας, τυπογράφοι στο επάγγελμα. Στο τυπογραφείο τους τύπωσε τον Θούριο, τη Χάρτα, την επαναστατική του προκήρυξη σε χιλιάδες αντίτυπα, το Σχολείον των ντελικάτων εραστών και πολλά άλλα έργα του.

Ώσμωση Πολιτισμών


"Ώσμωση της Μ. Ανατολής με τη Δύση", Δευτέρα 26 Φεβρουαρίου 2018, στην ΕΛΛΕΤ





Η «Ώσμωση των Πολιτισμών» –ο κύκλος διαλέξεων του Συμβουλίου Αρχιτεκτονικής Κληρονομιάς της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού που ξεκίνησε το Φθινόπωρο 2017 με πρωτοβουλία και διοργάνωση του Αν. Προέδρου του Συμβουλίου Γιώργου Χατζηστεργίου – συνεχίζεται το 2018, με ιδιαίτερα ενδιαφέροντα θέματα και αμείωτο το ενδιαφέρον του κοινού!.   



Τη Δευτέρα 26 Φεβρουαρίου 2018 και ώρα 6.30 μμ με πολλή χαρά φιλοξενούμε στο κτίριο της ΕΛΛΕΤ (Τριπόδων 28, Πλάκα) τον Ακαδημαϊκό, καθηγητή κ. Χρήστο Ζερεφό σε μια διάλεξη με θέμα "Ώσμωση της Μέσης Ανατολής με τη Δύση".

Θα ακολουθήσουν 3 ακόμα διαλέξεις σε μηνιαία βάση μέχρι και τον Μάιο 2018 (δείτε το αναλυτικό πρόγραμμα στο www.ellet.gr)

Τετάρτη, 21 Φεβρουαρίου 2018

Το Νηπιαγωγείο ΔΕΝ σχολειοποιεί τα παιδιά






ΜΥΘΕΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ



Το Συντονιστικό Νηπιαγωγών επισημαίνει ότι προτεραιότητα  των εκπαιδευτικών, των γονιών και του κράτους πρέπει να είναι το παιδί, η ανάπτυξή του και η υποχρέωση της πολιτείας  να του  προσφέρει ποιοτικά υψηλή Προσχολική Αγωγή και Εκπαίδευση στα πλαίσια της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Κι όμως, το 2018 τα νήπια στην Ελλάδα  περνούν την κρίσιμη περίοδο της ζωής τους μέσα στην κρίση και τις επιπτώσεις της. Σε αυτή την ηλικία θα έπρεπε να τους παρέχονται  τα κατάλληλα γνωστικοσυγκινησιακά ερεθίσματα ώστε  να  κινητοποιηθούν  και να  αυξήσουν  την ικανότητα αντίληψης και τις δεξιότητές τους.

 Είναι αναγκαίο να εφαρμοστεί άμεσα  η  Δίχρονη Υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή και Εκπαίδευση έτσι ώστε να έχουμε  για όλα τα νήπια 4-6 χρόνων  αντισταθμιστικά οφέλη  για να επιτευχθούν οι  ίσες εκπαιδευτικές αφετηρίες.

 Και ενώ η κοινωνία θα έπρεπε να ενώσει όλες τις δυνάμεις της προς αυτή την κατεύθυνση, τις τελευταίες μέρες κύκλοι και μικροομάδες εξυπηρετώντας  άλλους στόχους παραποιούν σκόπιμα τον παιδαγωγικό και εκπαιδευτικό ρόλο του Νηπιαγωγείου δημιουργώντας σύγχυση   και αβάσιμους φόβους στους γονείς. Αναφέρονται σε σχολειοποίηση του Νηπιαγωγείου, δίνοντας την εικόνα ενός αυστηρά δομημένου εκπαιδευτικού προγράμματος με μεθόδους και  πρακτικές άλλων βαθμίδων της εκπαίδευσης. Όμως, όποιος γνωρίζει τον τρόπο λειτουργίας του Νηπιαγωγείου και το επίσημο αναλυτικό πρόγραμμά του, γνωρίζει ότι κανένας κίνδυνος σχολειοποίησης δεν υφίσταται.

Τρίτη, 20 Φεβρουαρίου 2018

Ένα αλλόκοτο αφηγηματικό οπλοστάσιο...


Οι εκδόσεις Νεφέλη και ο ΙΑΝΟS σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου και εικαστική έκθεση του Δημήτρη Καλοκύρη, Ωρολογιακοί Μηχανισμοί.

Το βιβλίο θα παρουσιάσουν ο αρχιτέκτων Μανόλης Κορρές, της Ακαδημίας Αθηνών και ο ποιητής Γιώργος Χουλιάρας, πρόεδρος της Εταιρείας Συγγραφέων.



Πέμπτη 22 Φεβρουαρίου 2018 στις 20:30 στον ΙΑΝΟ, Σταδίου 24.



Διάρκεια έκθεσης: 22/2 έως 28/2 στο ΙΑΝΟS CAFÉ



Λίγα λόγια για το βιβλίο:



Ένα αλλόκοτο αφηγηματικό εικονοστάσιο με κείμενα πολλαπλών απολήξεων.

Από τις εκδόσεις «Νεφέλη»

 Συσκευές που μετρούν το αόρατο, παρωχημένες εικόνες ιστορικών συμβάντων, αφηγήσεις σε τέταρτο πρόσωπο που ανασυντάσσεται κατά βούληση, κατονομάζοντας τον θεατή ως αναγνώστη εικονικών εξελίξεων. Το κεντρικό σημείο είναι η κίνηση και ο κραταιός ήχος, oι σιωπηλές ριπές των λεπτών αποχρώσεων που τους γυροφέρνουν. Από στιγμή σε στιγμή οι οπτικοί κραδασμοί θα εκραγούν, τάχα, σε πεδία λεκτικών αυτοσχεδιασμών.

Τα έργα συνδέονται με ένα άθροισμα ετεροθαλών, μικροκειμένων, γραμμένων από σαράντα συγγραφείς ειδικά για να συνοδέψουν τα λεκτικά αυτά μηχανήματα και σχηματίζουν ένα ρέον, αειθαλές συμπίλημα φαντασιακής εικονομαχίας.



ΣΥΓΓΡΑΦΟΥΝ:

Iωάννης Δεσποτόπουλος : Ο Έλληνας κλασικός του ευρωπαϊκού μοντέρνου




Εισήγηση του Ανδρέα Γιακουμακάτου για τον Ιωάννη Δεσποτόπουλο. (& συνέντευξη)

Του Ανδρέα Γιακουμακάτου 

Γνώρισα τον Γιάννη Δεσποτόπουλο το 1980, ακόμη φοιτητής στη Φλωρεντία, στο μυθικό για τα νεανικά μου μάτια γραφείο του στην οδό Σουηδίας. Το γραφείο και το σπίτι του, στον πέμπτο όροφο του ίδιου κτιρίου, αναπαρήγαγαν αυτό που στη φαντασία μου ήταν ένα ιδανικό περιβάλλον εργασίας και ζωής της Βόρειας Ευρώπης: όλα λιτά, τακτοποιημένα, ελάχιστα, γραμμικά, ορθολογικά, άψογα σχεδιασμένα στο πνεύμα ενός διαχρονικού μοντερνισμού. Παρά την εντύπωση του διανοούμενου που μετέδιδε, ο Δεσποτόπουλος έδειχνε να φροντίζει πολύ για τη δημόσια εικόνα του, με εκείνο το μοναδικό μεσευρωπαϊκό physique du rôle που έφερε τόσο χαρισματικά. Φάνταζε σαν εικόνα του Gropius σε μεσογειακό περιβάλλον, έκφραση ενός αυθεντικού στοχαστή του Μοντέρνου στον Νότο της Ευρώπης. Φαινόταν σχεδόν παράξενο που μιλούσε ελληνικά, θα περίμενες να μιλήσει γερμανικά ή κάποια άλλη γλώσσα του βορρά. Η παρουσία του Δεσποτόπουλου ήταν υποβλητική, σχεδόν ιερατική, με εκείνο το βάρος της Αυθεντίας και της ανώτερης αποστολής για τη μετάδοση των ιδεών του Μοντέρνου, όχι τόσο στο επίπεδο της αρχιτεκτονικής αλλά στο πεδίο της πόλης. Η αίσθηση αυτής της ανώτερης αποστολής με μεσσιανική σχεδόν φόρτιση ήταν άλλωστε κοινό χαρακτηριστικό των μοντέρνων-ο Le Corbusier αποτελεί ιδανικό παράδειγμα ως προς αυτό. Ο Δεσποτόπουλος ήταν ο «Καθηγητής», όχι μόνο όσο ζούσε (πράγμα λίγο-πολύ κατανοητό) αλλά ακόμα και όταν δεν ζούσε πια. Θυμάμαι ότι μετά τον θάνατό του, το προσωπικό του γραφείου του αλλά ακόμη και το στενό οικογενειακό του περιβάλλον συνέχιζε να τον αποκαλεί «ο Καθηγητής Δεσποτόπουλος», ιδιότητα που μοιραία ο ίδιος δεν μπορούσε πια να υποστηρίξει, έχοντας ήδη εγκαταλείψει τον μάταιο τούτο κόσμο. Η μορφή του καταρχήν, αλλά και ο λόγος του μετέδιδαν μιαν αίσθηση πιστής εκπροσώπησης και αναπαραγωγής ενός κόσμου που δεν υπήρχε πια, αλλά που για τον ίδιο αποτελούσε τον μοναδικό υπαρκτό και δυνατό κόσμο, έναν κόσμο ιδεών στον οποίο η ανθρωπότητα έπρεπε εκ νέου να οδηγηθεί.

Τα Απόβλητα Εκσκαφών, Κατασκευών & Κατεδαφίσεων, τα λατομεία και οι ευθύνες του Δήμου






Του Στέφανου Σταμέλλου*



Σε ένα από τα ανενεργά λατομεία ανατολικά της Λαμίας, δίπλα στον Ξηριά, γίνεται εναπόθεση μπαζών οικοδομών, λάστιχων και ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς. Δεν μπορώ να μην σχολιάσω την αυθαίρετη εναπόθεση στο λατομείο, αλλά και τις εικόνες που συναντάει κανείς παντού με τα Απόβλητα Εκσκαφών, Κατασκευών & Κατεδαφίσεων(ΑΕΚΚ). Αναμφισβήτητα είναι ένα θέμα που δεν έχει απασχολήσει την  αυτοδιοίκηση και τον Δήμο, ή δεν την έχει απασχολήσει όσο θα έπρεπε.



Τα ΑΕΚΚ είναι όλα τα απόβλητα που παράγονται και προκύπτουν από δραστηριότητες, όπως η κατασκευή κτιρίων και δημοσίων υποδομών, η ολική ή μερική κατεδάφιση κτιρίων και υποδομών, οι ανακαινίσεις κτιρίων και η κατασκευή και συντήρηση των οδών, οι καθαρισμοί ρεμάτων κλπ. Η διαχείρισή τους, σύμφωνα και με την νομοθεσία, θα συμβάλλει σημαντικά στην προσπάθεια που επιχειρείται για διαχωρισμό, ανάκτηση και επαναχρησιμοποίηση των αδρανών υλικών, τα οποία μέχρι σήμερα διατίθενται ανεξέλεγκτα προκαλώντας μεγάλη επιβάρυνση στο περιβάλλον.

Η επίδραση των μνημονίων στην περιβαλλοντικη πολιτική

Με το ζήτημα της περιβαλλοντικής νομοθεσίας και της επίδρασης που είχε στην εφαρμογή της και τη δημιουργία της η τελευταία κρισιακή δεκαετία ασχολήθηκε η ημερίδα με τίτλο «Περιβάλλον: Θεμέλιο βιώσιμης ανάπτυξης και κοινωνικής συνοχής», την οποία διοργάνωσε η αστική μη κερδοσκοπική εταιρία «Νόμος + Φύση», που σκοπό έχει την προστασία του περιβάλλοντος μέσω της έρευνας, της διάδοσης και της ανάπτυξης του περιβαλλοντικού δικαίου και της περιβαλλοντικής πληροφορίας.
Η «Νόμος + Φύση» ιδρύθηκε το 1993 από τον καθηγητή στο πανεπιστήμιο Αθηνών Γεώργιο Παπαδημητρίου και τον Κώστα Μενουδάκο. Αρχικά, κυκλοφόρησε σε εξάμηνη και τρίμηνη βάση ως έντυπη νομική επιθεώρηση και στη συνέχεια διεύρυνε το πεδίο των δραστηριοτήτων της με τη διεξαγωγή ημερίδων, συνεδρίων και εκδηλώσεων για την προστασία του περιβάλλοντος, αλλά και με την εκπόνηση ερευνητικών προγραμμάτων σε συνεργασία με ξένα πανεπιστήμια και οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης. Η ημερίδα που πραγματοποιήθηκε στο αίθριο του Μουσείου Μπενάκη τη Δευτέρα 10 Φεβρουαρίου, αφιερωμένη στη μνήμη του ιδρυτή της, αποτέλεσε την πρώτη μετά από πολύ καιρό που η δραστηριότητα της «Νόμος + Φύση» περιοριζόταν στο διαδικτυακό της ιστότοπο ο οποίος αποτελεί σημαντική πηγή πληροφορίας κυρίως σε ότι αφορά τη νομολογία και της αποφάσεις του ΣτΕ.
Ο Κώστας Μενουδάκος, επίτιμος πρόεδρος ΣτΕ, πρόεδρος της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων και επιστημονικός υπεύθυνος της «Νόμος + Φύσης», έθεσε το πλαίσιο της συζήτησης αναφερόμενος στη σύγκρουση μεταξύ περιβάλλοντος και οικονομικής ανάπτυξης, δεδομένου ότι συνήθως η προστασία της φύσης θεωρείται ανασταλτικός παράγοντας για την οικονομική δραστηριότητα. Σύγκρουση που έγινε ακόμα μεγαλύτερη την τελευταία δεκαετία, λόγω της οικονομικής κρίσης, η οποία επηρέασε την περιβαλλοντική πολιτική της χώρας, καθώς οι προτεραιότητες που επέβαλαν οι περιστάσεις έδωσαν μεγαλύτερη σημασία στην οικονομική μεγέθυνση απ’ ό,τι στην προστασία του φυσικού περιβάλλοντος.

Βαγγέλη Δημητριάδη : Τετριμμένο σενάριο διηγηματος


 


ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΤΗΣ ἔ­γι­ναν χά­πια. Οἱ βδο­μά­δες κου­τιὰ ἀ­πὸ χά­πια. Οἱ μῆ­νες συν­τα­γὲς μη­νια­ῖες γιὰ χά­πια καρ­διᾶς, πί­ε­σης, χά­πια κα­τὰ τοῦ ἀλ­τσχά­ι­μερ. Χά­πι τὸ πρω­ί, χά­πι τὸ με­ση­μέ­ρι, χά­πι τὸ βρά­δυ. Ἢ πρά­σι­νο χά­πι, κί­τρι­νο χά­πι, χά­πι κα­φέ. Ρο­λό­ι ἀ­κρι­βεί­ας τὸ χά­πι, ἀ­δειά­ζει τὶς ὧ­ρες σὲ ἄ­δει­ο κου­τί. Ὁ ἀ­νι­ψιὸς σὲ κά­θε πε­ρί­στα­ση ψύ­χραι­μος, ἐλ­πί­ζει πὼς κα­τα­φθά­νει τὸ unhappy end τῆς πλού­σιας θεί­ας. Φυ­σι­κά, γιὰ νὰ καρ­πω­θεῖ το δέ­ρας τῆς ὕ­παρ­ξης. Ὡ­στό­σο ἡ μοί­ρα τοῦ γρά­φει αἰφ­νί­διος θά­να­τος κτλ. (Στὸ ὕ­φος τὸ ἔκ­δη­λο χι­οῦ­μορ νὰ ἀ­πο­φευ­χθεῖ, ἂς ἐκ­βά­λει ἔγ­και­ρος γέ­λως ἀ­π' τὸ προ­βλέ­ψι­μο happy end τῆς ὑ­πό­θε­σης, ποὺ ἐ­πι­τρέ­πει στὴ θεί­α νὰ συ­νε­χί­σει τὰ χά­πια της καὶ με­τὰ τὸ κλεί­σι­μο τῆς αὐ­λαί­ας.)

Πηγή: Ἀ­πὸ τὴν ποι­η­τι­κὴ συλ­λο­γὴ Κυ­πα­ρίσ­σια (Γα­βρι­η­λί­δης, 2017).

Βαγ­γέ­λης Δη­μη­τριά­δης (Πυ­θα­γό­ρει­ο Σά­μου, 1948). Ὑ­πη­ρέ­τη­σε στὴν πρω­το­βάθ­μια ἐκ­παί­δευ­ση σὲ σχο­λεῖ­α τῆς γε­νι­κῆς καὶ εἰ­δι­κῆς ἀ­γω­γῆς καὶ ὡς σχο­λι­κὸς σύμ­βου­λος στὴν Πε­ρι­φέ­ρεια Σά­μου. Ἱ­δρυ­τι­κὸ καὶ μό­νι­μο μέ­λος τῆς συν­τα­κτικῆς ἐ­πι­τρο­πῆς τοῦ πε­ρι­ο­δι­κοῦ Ἀ­πό­πλους (1991κἑξ) καὶ ἐκ­δό­της τοῦ πε­ρι­ο­δι­κοῦ Τὸ Τη­γά­νι (2010κἑξ). Ἔ­χει ἐκ­δώ­σει πέν­τε ποιητι­κὲς συλ­λο­γές, βι­βλί­α γιὰ τὴν ἐκ­παί­δευ­ση καὶ τὴν το­πι­κὴ ἱ­στο­ρί­α. Ποι­ή­μα­τα καὶ κρι­τι­κά του κεί­με­να δη­μο­σι­εύ­ον­ται σὲ ἔν­τυ­πα καὶ ἠ­λε­κτρο­νι­κὰ πε­ρι­ο­δι­κά. Τε­λευ­ταῖο του ποι­η­τι­κὸ βι­βλίο: Κυ­πα­ρίσ­σια (Γα­βρι­η­λί­δης, 2017).


Ρομαντικές εποχές του κλεινού Αστως

του Δημήτρη Νανούρη
Αφιέρωσα το δευτεριάτικο σημείωμα στη μνήμη του Γιάννη Καλαϊτζή, αναφερόμενος στην εμβριθή του επιλογή στοχασμών του Εμμανουήλ Ροΐδη, τυπωμένων στη «Στιγμή». Κέντρισε το ενδιαφέρον μου ο Συριανός «χιουμορίστας» και ανέσυρα από το ράφι τον τόμο του με τα «Αφηγηματικά κείμενα», εκδοθέντα από το Ιδρυμα Κώστα και Ελένης Ουράνη, απ’ όπου αλίευσα χρονογράφημα δημοσιευμένο στην «Εστία» στα 1896, που προσφέρει ειδυλλιακή εικόνα της πρωτευούσης, μπας και ξεχάσουμε τη δυσωδία των παρ’ ημίν ημερών. Απολαύστε: Ο διευθυντής των «Καιρών» του Λονδίνου, όταν ήτο προ τινων ετών εδώ, εμακάριζε προ πάντων τους Αθηναίους ότι το άστυ των δεν έχει προάστεια και δύνανται δι’ ενός πηδήματος να μεταβώσιν από την πόλιν εις την εξοχήν, από την πλατεία του Συντάγματος, όπου είναι τα Ανάκτορα και τα μεγάλα ξενοδοχεία, εις τα πεύκα του Λυκαβηττού ή τους υπό την Ακρόπολιν αγρούς.
Θαρρώ ότι ο ευγενής Αγγλος, είτε εξ απροσεξίας είτε εκ φιλελληνισμού, ελησμόνησεν ευτυχώς να προσθέση ότι ακόμη συντομωτέρα είναι η από την αριστοκρατική τοιαύτην πλατείαν μετάβασις, όχι εις τους αγρούς, αλλ’ εις είδος τι τζιφουτοχωρίου ενθυμίζοντος τα της ρωσσικής Πολωνίας. Διότι εκατόν σαράντα επτά μόνον βήματα, όχι μάλιστα μεγάλα, χωρίζουν την πλατείαν Συντάγματος από την «οδόν Βουλής». Ο δρόμος ούτος έκαμεν εις ολίγον καιρόν μεγάλας προόδους. Πολλάς δηλ. καλύβας, μάνδρας και μπαράκας αντικατέστησαν νεόκτισται οικίαι. Υπό δε την έποψιν της απολυμάνσεως και της ευπρεπείας, όμως, δεν έγινεν απολύτως τίποτε. Κατά την διασταύρωσιν της οδού «Μητροπόλεως» εξακολουθεί να χαίνει λάκκος πλήρης ακαθάρτου υγρού, το οποίον ουδέποτε κατόρθωσαν οι ηλιακαί ακτίναι να απορροφήσουν εντελώς.

Δευτέρα, 19 Φεβρουαρίου 2018

Ο Ελληνας που δεν αλλάζει ποτέ


ΕΝΤΜΟΝΤ ΑΜΠΟΥ
Η Ελλάδα του Οθωνα
μτφρ.: Αριστέα Κομνηνέλλη
εκδ. Μεταίχμιο, σελ. 442
Από τον βαθύ 19ο αιώνα μας έρχεται η «Σύγχρονος Ελλάς» του Εδμόνδου Αμπού. Αυτή η μαρτυρία του ευρυμαθούς και οξυδερκούς Γάλλου συγγραφέα και δημοσιογράφου είναι εκ πρώτης όψεως οι εντυπώσεις του από το «μικρόν βασίλειον» στη δεκαετία του 1850, εντυπώσεις που εν πολλοίς πίκραναν πολλούς Ελληνες της εποχής (αλλά και αργότερα) για τον απλούστατο λόγο ότι ο χαρακτήρας του Αμπού διακρίνεται για την ευθύτητα και τον ρεαλισμό του. Εδωσε, με άλλα λόγια, τη δική του ακτινογραφία του Ελληνα, της χώρας, της πρωτεύουσας, των θεσμών, της κοινωνίας, των εθίμων, του τρόπου ζωής. Αν και εξαίρει σε πολλά το πνεύμα ελευθερίας των Ελλήνων, εντούτοις, ο Αμπού βλέπει όλα όσα διαχρονικά συνοδεύουν τον «ελληνικό τρόπο».

Η Αθήνα το 1862 από τον Ελβετό φωτογράφο Gabriel de Rumine.
Η νέα έκδοση αυτών των περιηγητικών εντυπώσεων κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο σε μετάφραση της Αριστέας Κομνηνέλλη, πρόλογο του Τάκη Θεοδωρόπουλου και τίτλο «Η Ελλάδα του Οθωνα» (καθώς ένας τίτλος πιστός στον πρωτότυπο «Η σύγχρονη Ελλάδα» θα δημιουργούσε πιθανώς σύγχυση).

O "Bασιλιας Ιωάννης" - σε σκηνοθεσία Αποστολου Ψαρρού




από Δευτέρα 5 Μαρτίου

κάθε

Δευτέρα & Τρίτη στις 21:15, για 8 μόνο παραστάσεις



 ¨"Γιατί είναι νόθο τέκνο του καιρού αυτός που δε μυρίζει λίγο δουλοπρέπεια"


   O Πολυχώρος VAULT παρουσιάζει την παράσταση “Βασιλιάς Ιωάννης” του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, σε μετάφραση Νίκου Χατζόπουλου και σκηνοθεσία - Δραματουργική Επεξεργασία Απόστολου Ψαρρού, από τη Δευτέρα 5 έως την Τρίτη 27 Μαρτίου, κάθε  Δευτέρα & Τρίτη στις 21:15, για 8 μόνο παραστάσεις.

   Ο Βασιλιάς Ιωάννης του Ουίλιαμ Σαίξπηρ κατατάσσεται στα ιστορικά του δράματα και το διαχρονικό αυτό έργο ξανανεβαίνει 13 χρόνια μετά από την ιστορική παράσταση του 2005 στο θέατρο Αμόρε σε σκηνοθεσία Νίκου Χατζόπουλου.





Σε κάθε εποχή υπάρχουν άνθρωποι που προσπαθούν να επιβιώσουν.

Πολλές φορές αυτή η προσπάθεια γίνεται υπό αντίξοες συνθήκες, αλλά παρ' όλα αυτά πολύ συχνά στέφεται με επιτυχία.
Εκεί όμως που πραγματικά δοκιμάζεται ο χαρακτήρας του ανθρώπου είναι όταν του δίνεται εξουσία... Ίσως να μην διαφθείρει η εξουσία. Ίσως η διαφθορά να είναι προϋπόθεση της εξουσίας.

Music for a While


Η σοπράνο Ρωξάνη Παπαδημητρίου τραγουδάει
Ντάουλαντ και Περσέλ στο Μικροσκοπικό Θέατρο


Πρόγραμμα πέντε παραστάσεων: 24 Φεβρουαρίου και 1, 3, 8 & 10 Μαρτίου
 


Στην παράσταση τραγουδάει, ενώ κινείται χορευτικά, η σοπράνο Ρωξάνη Παπαδημητρίου και τη συνοδεύει στην κιθάρα η Δέσπω Βαρουδάκη, η οποία παρουσιάζει επίσης δύο οργανικά ιντερλούδια, με μεταγραφές για κιθάρα έργων των Ντάουλαντ και Περσέλ. Συμμετέχει αυτοσχεδιάζοντας η χορεύτρια Ελένη Πανταζάτου. Η σκηνοθεσία είναι της Αναστασίας Λύρα.

Η ιδιαίτερη ατμόσφαιρα και η ακουστική του Μικροσκοπικού Θεάτρου προσφέρουν στο θεατή μια προνομιούχα σχέση με το σκηνικό γίγνεσθαι, η οποία με το λυρικό τραγούδι ενισχύεται, λόγω της αμεσότητας της δόνησης που παράγει η φυσική παρουσία και η φωνή της τραγουδίστριας εκ του πλησίον.
Η εμπειρία της μουσικής συγκίνησης σε συνδυασμό με την θεραπευτική διάσταση της δόνησης αυτής, υπόσχεται στους φίλους της μουσικής μια ξεχωριστή βραδιά μέθεξης. Περισσότερα
Δεξίππου 5 & Πλατεία Ταξιαρχών, Πλάκα (150 μέτρα από το Μετρό Μοναστηράκι)
Τηλέφωνο κρατήσεων: 697 445 0680. Κράτηση απαραίτητη λόγω περιορισμένου χώρου
Ώρα έναρξης: Σάββατο 24/2, 3/3 & 10/3 στις 20:00 και Πέμπτη 1/3 & 8/3 στις 21:00
Γενική είσοδος: 10 ευρώ, Μειωμένο εισιτήριο, 5 ευρώ.
--
--

Παρασκευή, 16 Φεβρουαρίου 2018

Φάτε μάτια ψάρια !




Του Γιάννη Σχίζα
Από την ΑΥΓΗ της 16.2.2018



Περί ορέξεως ουδείς λόγος… Όπως  όμως  μας πληροφορεί το Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος» , μια εκτίμηση του προβλήματος των προστατευόμενων θαλάσσιων ασπόνδυλων αποδεικνύει ότι πολλά από αυτά προσφέρονται ως εκλεκτά  εδέσματα σε μεγάλα εστιατόρια της Αθήνας και του Πειραιά…Είδη όπως ο Πετροσωλήνας, η Πίννα, η Μπουρού, η Κοχύλα καθώς και ο λεγόμενος γόνος, κατέχουν υψηλή θέση στις προτιμήσεις των καταναλωτών. Μάλιστα σε ένα σύνολο 70 καταστημάτων που εν αγνοία τους συμμετείχαν σε μια έρευνα, το 80% είχαν τα παραπάνω είδη στο μενού ή δήλωσαν ότι σύντομα θα τα έχουν, ενώ κάποιοι δεν παρέλειψαν να ισχυριστούν ότι μπορούν να σερβίρουν ό,τι βγαίνει από τη θάλασσα – νόμιμο ή παράνομο….

Η «κατανάλωση κύρους» παίζει ένα σημαντικό ρόλο στη διαχείριση τέτοιων ψαριών : Ανεξάρτητα από την γευστική τους ποιότητα, προσφέρονται για «ταξική φιγούρα» σε κάθε περίπτωση. Όμως το αποτέλεσμα είναι το ίδιο με την κατανάλωση των προλετάριων ψαριών – της γόπας, της μαρίδας, του γαύρου : Οι θάλασσές μας γίνονται διαρκώς φτωχότερες από την άποψη των ιχθυοαποθεμάτων.  Εδώ και δεκάδες χρόνια, το περιοδικό «Αλιευτικά Νέα» προειδοποιούσε για την επερχόμενη καθίζηση της ευρωπαϊκής και διεθνούς αλιείας, καθώς τα νέα μέσα αλιείας ήταν σε θέση να εντοπίσουν και να συλλάβουν όλο και μεγαλύτερους αριθμούς ψαριών…

Προγραμμα Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών


Δείτε το αναλυτικό πρόγραμμα του B΄ κύκλου εδώ:
http://www.eie.gr/epistimiskoinonia/2017-2018/Morfotikes_B.pdf

Η Αρχιτεκτονική και οι πόλεις(μας)

του Γιώργου Σταματόπουλου
Ηδη από τον δέκατο τρίτο μ.Χ. αιώνα οι ηγεμόνες της Εσπερίας εξέδιδαν διατάγματα, που αργότερα μπήκαν στα Συντάγματα των χωρών τους, με σκοπό τον καλλωπισμό της πόλης την οποία διοικούσαν. Στόχος ήταν να περνάνε καλά όσοι κατοικούσαν σε αυτήν την πόλη, να μην πατάνε σε λάσπες και λακκούβες, να βλέπουν ωραία κτίρια, μεγάλα πάρκα και συντριβάνια, πίνακες να κοσμούν αίθουσες, άλογα να έχουν τους δρόμους τους. Μια ορχηστική αρχιτεκτονική μεθούσε τον χώρο και τον αναμόρφωνε με οξυγόνο και ελευθερία -μια ομορφιά ανθούσε στον μεσαίωνα και, για δες, ακόμη φαίνεται ηβάσκουσα και γεραρή.
Οι πόλεις είναι οι άνθρωποί της, ναι, αλλά είναι και οι πολύπλοκες διακλαδώσεις δρόμων, πλατειών, πάρκων, κτιρίων, γεφυρών, μια αρμονία όλων αυτών με τον ψυχισμό τον έρμο (σήμερα) και τον ταλαιπωρημένο νου (πάλι σήμερα). Μια βόλτα στην Αθήνα μπορεί να προκαλέσει θραύσματα στα τραυματισμένα σαρκία μας (τι να λέμε), στο τυφλό σώμα μας, το σαν αγγούρι, όπως και το πρόσωπο (ανέκφραστο, αγέλαστο, άσχημο, ξινό και λοιπά) -αγεωμέτρητο· ανίκανα, άρα, σύμφωνα με τον Πλάτωνα, να εισέλθουν τούτα τα σώματα και τούτα τα πρόσωπα στην ακαδημία της γνώσης, στον περίβολό της, έστω (ας μην είμαστε άπληστοι).