Ημέρες ορειβασίας

Ημέρες ορειβασίας

Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2017

Καλλιτεχνικός χαμός…



Του Γιάννη Σχίζα
Δημοσιεύεται στην ΑΥΓΗ  της 25.2.17



Τις τελευταίες ημέρες είχαμε μεγάλες απώλειες στον καλλιτεχνικό κόσμο της χώρας :  Χάσαμε τον Γιάννη Κουνέλη, τον Δημήτρη Μυταρά, τον Γιάννη Βαλαβανίδη, κι ακόμη τον Λουκιανό Κηλαηδόνη. Έφυγαν μαζί - ούτε συνεννοημένοι  να ήταν ! Με την  ταυτόχρονη  έκλειψή τους, που αποπνέει ένα αίσθημα διαφορετικό   από τη διασπορά  των θανάτων  στο χρόνο και  την ευκολότερη αφομοίωσή τους,  ενίσχυσαν  το πικρό αίσθημα της ερήμωσης που διακατέχει τους ευαίσθητους  πολίτες  της χώρας, την τελευταία περίοδο της μνημονιακής επιτροπείας.

Το έργο των εικαστικών καλλιτεχνών αξιολογείται από το  κοινό σε βάθος χρόνου  και εμπνέει συμμετοχικές αντιδράσεις με βραδύτερους ρυθμούς . Αντίθετα ένας τραγουδοποιός έχει τη δυνατότητα να πιάσει ζητήματα  πιο εύφλεκτα  και διεγερτικά των συνειδήσεων,  σε πολύ μικρότερους χρόνους. Εννοείται βέβαια ότι στις  τέχνες ισχύει ό,τι και στον αθλητισμό : Όπως  δεν μπορεί να συγκρίνει κανείς έναν αρσιβαρίστα με ένα μαραθωνοδρόμο, έτσι και στον καλλιτεχνικό  χώρο   είναι αδιανόητη η αξιολογική σύγκριση ενός εικαστικού με ένα τραγουδοποιό…

Ο δικός μας Κηλαηδόνης, πολύ πιο οικείος και κοντινός – αλλά για τούτο το λόγο όχι σημαντικότερος των άλλων «χαμένων» - στήριξε τη νοσταλγία πολλών «κλάσεων»  πολιτών, με συγκεκριμένα καρτποσταλικά βιώματα από την παλιά μικρομεσαία  Ελλάδα:

Όποιος σπέρνει ανεμογεννήτριες,θερίζει θύελλες...




 Την Τετάρτη 8 Μαρτίου στις 12 μ συγκέντρωση και συνέντευξη Τύπου της ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΓΩΝΑ έξω από το Υπουργείο «Πολιτισμού» (Τοσίτσα και Μπουμπουλίνας)

Η Μάνη, μια ιστορική περιοχή της Ελλάδας, με τεράστιο και εν πολλοίς ανεξερεύνητο πολιτιστικό απόθεμα, με μνημεία όλων των εποχών, με καθοριστική συμβολή των ανθρώπων της σε όλους τους αγώνες του Ελληνικού Έθνους, βρίσκεται προ μιας μη αναστρέψιμης καταστροφής.
Μια περιοχή πραγματικό Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς, με κτίσματα, τοποθεσίες, τοπία και μνημεία τα οποία διακρίνονται για την ιστορική, πολιτιστική και περιβαλλοντική σημασία τους, απειλείται με αφανισμό.
Η απειλή προέρχεται από την επιχειρούμενη εγκατάσταση εκατοντάδων ανεμογεννητριών σε όλο το μήκος της χερσονήσου της Μάνης, που αν τελικά πραγματοποιηθεί το μοναδικό μανιάτικο τοπίο θα μετατραπεί σε βιομηχανική ζώνη, ενώ θα ακυρωθεί η όποια προοπτική τουριστικής ανάπτυξης .



Τις πόρτες άνοιξαν διάπλατα αυτοί που κανονικά θα έπρεπε να είναι οι θεματοφύλακες ενός τέτοιου θησαυρού, υπακούοντας σε άλλες σκοπιμότητες και υπηρετώντας συγκεκριμένα συμφέροντα τα οποία μπορούν να υπαγορεύουν και πολιτικές αποφάσεις. Συγκεκριμένα το ΚΑΣ (Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο, συνεδρίαση 25ης Οκτωβρίου 2016) και το ΚΣΝΜ (Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων, συνεδρίαση 15ης Δεκεμβρίου 2016) αποφάσισαν και η Υπουργός «Πολιτισμού» Λυδία Κονιόρδου υπέγραψε, να μοιράσουν ως πρώτη δόση 42 ανεμογεννήτριες στους παραδοσιακούς οικισμούς της Μάνης.

Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2017

­Νίκος Δα­σκα­λό­που­λος : "Δὲν πρέ­πει νὰ πε­ρι­πλα­νή­θη­κε καὶ πο­λὺ ὥ­ρα"



ΕΙΝΑΙ ΔΥΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΕΣ, φί­λοι. Ὁ ἕ­νας κά­νει τὰ πάν­τα γιὰ τὴν τέ­χνη του. Ὁ ἄλ­λος σχε­δὸν τί­πο­τα, κι ὅ­μως τοῦ ἔρ­χον­ται ὅ­λα εὔ­κο­λα. Πο­λὺ τα­λέν­το. Στὰ πάν­τα. Ἐκ­δί­δε­ται. Δι­α­βά­ζε­ται. Ἀ­ρέ­σει στὸν κό­σμο. Ἀ­ρέ­σει στοὺς κρι­τι­κούς. Ἀ­ρέ­σει στοὺς ὁ­μό­τε­χνους. Τὸν θέ­λουν ὅ­λοι στὴν πα­ρέ­α. Ὅ­λες θέ­λουν νὰ τὸν πη­δή­ξουν. Ὅ­λοι θέ­λουν νὰ τὸν πη­δή­ξουν. Ὁ ἄλ­λος τί­πο­τα· κά­τι ἀ­ραι­ὲς δη­μο­σι­εύ­σεις σὲ μι­κρὰ πε­ρι­ο­δι­κὰ καὶ μιὰ αὐ­το­έκ­δο­ση ποὺ πῆ­γε ἄ­πα­τη. Σὲ ἕ­να ἀ­πὸ τὰ λο­γο­τε­χνι­κὰ πάρ­τυ ποὺ πᾶ­νε καὶ δι­α­βά­ζει ὁ τα­λαν­τοῦ­χος ἀ­πο­σπά­σμα­τα, βγά­ζουν τὰ φι­λα­ρά­κια μιὰ κοι­νὴ φω­το­γρα­φί­α. Γί­νε­ται ἡ πιὸ δι­ά­ση­μη φω­το­γρα­φί­α τοῦ τα­λαν­τού­χου. Εἶ­ναι τὸ μό­νο ντο­κου­μέν­το ὅ­τι ὑ­πῆρ­ξε κι ὁ ἄλ­λος λο­γο­τέ­χνης, για­τὶ κα­νεὶς δὲν τὸν ξέ­ρει καὶ κα­νεὶς δὲν ἀ­σχο­λεῖ­ται. Καὶ τί κά­νουν; Πᾶ­νε καὶ τὸν κό­βουν ἀ­πὸ τὴ φω­το­γρα­φί­α. Ἡ φω­το­γρα­φί­α νὰ τὸν στοι­χει­ώ­νει. Νὰ βλέ­πει τὸν φί­λο του παν­τοῦ καὶ νὰ λέ­ει «Μὰ ἤ­μουν ἐ­κεῖ». Ὁ τα­λαν­τοῦ­χος λο­γο­τέ­χνης πα­θαί­νει καρ­κί­νο τοῦ προ­στά­τη. Πε­θαί­νει. Οὔ­τε γυ­ναί­κα. Οὔ­τε παι­διά. Κα­νεὶς δὲν τὸν κλαί­ει. Τοῦ κά­νουν ἀ­φι­ε­ρώ­μα­τα. Ἀλ­λὰ κα­νεὶς δὲν τὸν κλαί­ει. Καὶ κα­νεὶς δὲν κα­τά­λα­βε πο­τὲ τί ἔ­γρα­ψε — ἁ­πλῶς τοὺς ἄ­ρε­σε τὸ πρω­το­πο­ρια­κὸ στὺλ τῆς γρα­φῆς. Ὁ ἄλ­λος κλαί­ει γιὰ τὰ ὄ­νει­ρα ποὺ δὲν πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν καὶ γιὰ τὴ γα­μη­μέ­νη φω­το­γρα­φί­α ποὺ συ­νε­χί­ζουν νὰ χρη­σι­μο­ποι­οῦν ὅ­λοι, χω­ρὶς ἐ­κεῖ­νον. Τὴν ἱ­στο­ρί­α μοῦ τὴ δι­η­γή­θη­κε ἕ­νας με­τα­φρα­στής. Ὅ­σο τὴν σκε­φτό­μουν πρὶν τὴ γρά­ψω, στὸν ὄ­ρο­φό μου, ἀ­κου­γόν­του­σαν τρο­με­ρά, φρι­κτὰ κλά­μα­τα. Κά­ποι­ος ἔ­σκου­ζε. Δὲν εἶ­χα ξα­να­κού­σει κά­τι τέ­τοι­ο. Τε­λι­κά, ἦ­ταν ἡ γά­τα μιᾶς για­γιᾶς ἀ­πὸ πά­νω. Βγῆ­κε ἀ­πὸ τὸ σπί­τι, χά­θη­κε μέ­σα στὴν πο­λυ­κα­τοι­κί­α καὶ ἔ­κλαι­γε γο­ε­ρὰ γιὰ τὴν για­γιά.

«Επιχείρηση» Καθαρή πρόσοψη





1η Δράση: Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2017 11.00 π.μ. στα Εξάρχεια


Το Δίκτυο Οργανώσεων και Πολιτών για ένα Βιώσιμο Ιστορικό Κέντρο (www.istorikokentro.gr) μαζί με τον Σύλλογο - μέλος του Δικτύου «Τα Εξάρχεια», με την ευγενική χορηγία της εταιρείας Kärcher και την διαμεσολάβηση του Δήμου Αθηναίων, προχωράμε σε δράση καθαρισμού προσόψεων την Παρασκευή 24 Φεβρουαρίου στις 11:00 το πρωί στον πεζόδρομο της οδού Δερβενίων αρ. 42-44 και 43.

Κατά την διάρκεια της δράσης, μέλη της εταιρείας Kärcher και της Booka Chemicals Hellas (υλικά antigraffiti και εφαρμογή) θα εκπαιδεύσουν τους εθελοντές. Το πακέτο μηχανημάτων και εξοπλισμού που παραδίδει η Kärcher θα παραμείνει υπό την επίβλεψη του Δικτύου και του Συλλόγου «Τα Εξάρχεια» και θα διατίθεται σε κατοίκους και επαγγελματίες που επιθυμούν να το χρησιμοποιήσουν.

Μετά την επιτυχημένη δράση καθαρισμού προσόψεων του Δικτύου στην περιοχή του Κεραμεικού το καλοκαίρι του 2016, και με την διαμεσολάβηση του Δήμου Αθηναίων, το Δίκτυο έχει πλέον εξασφαλίσει 3 ειδικά πακέτα μηχανημάτων και εξοπλισμού από την εταιρία Kärcher για τους Συλλόγους-μέλη του στο Ιστορικό Κέντρο.

Μετά τα Εξάρχεια η επόμενη δράση θα λάβει χώρα στη γειτονιά του Θησείου.

Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2017

Γεωργία σε εποχές κρίσης...

23 Φεβρουαρίου, στο Γαλλικό Ινστιτούτο, Σίνα 31, 19.00

Κομισιόν σε Νίκο Χουντή: «Χρήματα για ΑΜΕΑ υπάρχουν, μέσω ΕΣΠΑ. Ευθύνη της Περιφέρειας Αττικής πώς θα διατεθούν»

 
·      Το αίτημα του Σικιαριδείου Ιδρύματος για χρηματοδότηση προγράμματος για στέγη υποστηριζόμενης διαβίωσης, εκπαίδευσης, απασχόλησης και υποστήριξης των απροσάρμοστων νέων του Ιδρύματος, που ξεπέρασαν τη σχολική ηλικία, μπορεί να χρηματοδοτηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση, εφ’ όσον το ζητήσει η Περιφέρεια Αττικής, η οποία έχει στη διάθεση της, μέσω ΕΣΠΑ, ικανά χρηματικά ποσά για δράσεις κοινωνικού-προνοιακού χαρακτήρα.

Αυτά τονίζει η Κομισιόν στην απάντησή της προς τον Ευρωβουλευτή της Λαϊκής Ενότητας, Νίκο Χουντή, σημειώνοντας επιπλέον ότι, τέτοιες δράσεις, όχι μόνο προβλέπονται, αλλά και πρέπει να εφαρμόζονται, βάσει της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία και του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων.

Πιο συγκεκριμένα, σε ερώτησή του προς την Κομισιόν ο Έλληνας Ευρωβουλευτής, με αφορμή σχετική επιστολή του ΔΣ του «Σικιαριδείου Ιδρύματος για Απροσάρμοστα Παιδιά», έθετε το ζήτημα της «έλλειψης μηχανισμών υποστήριξης των ΑΜΕΑ μετασχολικής ηλικίας και αντιμετώπισης των μειονεξιών τους, μερικές από τις οποίες είναι αντιμετωπίσιμες μέσα από την κοινωνική επαφή και διαπαιδαγώγηση που αποτελεί σημαντικό τομέα προνοιακής πολιτικής που θα μπορούσε να προωθηθεί με τη βοήθεια ευρωπαϊκών προγραμμάτων».

Χρυσάνθης Αντωνίου : "Τεθλασμένοι χρόνοι"






Τεθλασμένα καλοκαίρια
ενός δειλινού ανερμάτιστου,
μια διαδρομή σ’ ένα αμάξι
σ’ ένα δρόμο ατελείωτο
δίχως αρχή
και δίχως τέλος
και δίχως προορισμό,
τυχαίοι διαβάτες
που τολμήσαμε να διασχίσουμε
μια μέρα ωραία
την άγνωστη λεωφόρο,
με ένα σακίδιο στους ώμους
κι έναν ήλιο
που μας κοίταζε και μας έγνεφε
μέσα απ’ τους σπασμένους καθρέφτες
ενός τοπίου αδάμαστου.

**

Η Χρυσάνθη Ιακώβου έχει σπουδάσει Ελληνική Φιλολογία και εργάζεται ως δημοσιογράφος. Το 2013 κυκλοφόρησε η πρώτη της ποιητική συλλογή Αχ-έρων από τις Εκδόσεις Βακχικόν. Έχει συμμετάσχει με ποιήματα και διηγήματά της σε συλλογικές εκδόσεις. Οι Τεθλασμένοι χρόνοι είναι η δεύτερη ποιητική της συλλογή.

Είδος: Ελληνική Ποίηση
Εξώφυλλο: Φωτογραφία της συγγραφέως
Σελίδες: 66
Χρονολογία έκδοσης: Φεβρουάριος 2017
ISBN: 978-618-5286-00-2
Τιμή: 8,48 €

Άγγελου Φιλύδη: "Ο δαίμονας της μνήμης"



Σε αυτούς τους τέσσερις τοίχους ήμασταν όλοι χαμένοι, σχεδόν καταραμένοι από κάποιο αόρατο πνεύμα. Αν ζούσες μέσα εδώ, τότε ήσουν καταδικασμένος να χαθείς και η ψυχή σου να παρασυρθεί πάνω σε στρώμα με καρφιά, πριν βουλιάξει στο κενό.
Ενδοοικογενειακή βία, φόνοι μικρών παιδιών αποτελούν το σκοτεινό σύμπαν της νουβέλας Ο Δαίμονας της Μνήμης του Άγγελου Φιλύδη. Μια μάνα που υπομένει τα βίαια ξεσπάσματα ενός μέθυσου άνδρα κι ένα παιδί που δεν ξέρει τι σημαίνει χαρά.
Θα καταφέρουν να ξεφύγουν αλώβητοι από το μαρτύριό τους; Θα σταματήσει άραγε ο εφιάλτης τους;
*
Ο Άγγελος Φιλύδης μεγάλωσε στη Νάξο. Ζει στην Αθήνα. Ο Δαίμονας της Μνήμης είναι το πρώτο του βιβλίο.


Είδος: Νουβέλα
Εξώφυλλο: Φωτογραφία της Ιφιγένειας Γρατσία
Σελίδες: 96
Χρονολογία έκδοσης: Φεβρουάριος 2017
ISBN: 978-618-5144-99-9
Τιμή: 10,6 €

Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2017

Φωτεινὴ Βασιλοπούλου : Βου­λιῶ





Στὸν Γι­ῶρ­γο Γάβ­βα­ρη
Η ΒΟΥΛΙΩ ἦ­ταν ὁ στά­βλος μας. Ἐ­κεῖ δέ­να­με τὶς γί­δες. «Πα­λι­ό­τε­ρα καὶ τὸν Ντο­ρή μας» ἔ­λε­γε ὁ παπ­πού­λης μου, μ’ ἕ­ναν ἀ­να­στε­ναγ­μὸ πάν­τα. Ἡ Βου­λι­ῶ ἦ­ταν τε­ρά­στια. Ὁ πιὸ με­γά­λος στά­βλος ποὺ εἶ­χα δεῖ πο­τέ. Εἶ­χε κι ἕ­να με­σο­πά­τω­μα. Καὶ μιὰ μι­σο­ξερ­χα­βα­λω­μέ­νη ξύ­λι­νη σκά­λα. Αὐ­τοῦ πά­νου ἤ­τα­νε ὁ σα­νὸς γιὰ νὰ μὴν τὸν φτά­νου­νε τὰ ζων­τα­νά.
basilopouloufoteini-boulio-eikona-03       Πα­λι­ό­τε­ρα ἐ­κεῖ περ­νοῦ­σαν τὴν πρώ­τη νύ­χτα τοῦ γά­μου τους ὅ­λα τα ζευ­γά­ρια τῆς οἰ­κο­γέ­νειας, με­ρι­κὲς φο­ρὲς καὶ κά­ποι­οι πιὸ μα­κρι­νοὶ συγ­γε­νεῖς.
       Ἐ­κεῖ­νο τὸ βρά­δυ ὁ στά­βλος ἄ­δεια­ζε ἀ­π’ τὰ ζων­τα­νά, ποὺ ξε­ρο­στα­λιά­ζα­νε στ’ ἀ­γιά­ζι ἢ στέλ­νον­ταν σὲ γει­το­νι­κὰ σπί­τια ἂν ὁ και­ρὸς ἦ­ταν χιο­νιᾶς, στρώ­νον­ταν δυ­ὸ τρεῖς μπά­λες σα­νὸς κι ἀ­πὸ πά­νου τὰ νυ­φι­ά­τι­κα χα­σέ­νια σεν­τό­νια καὶ νιὰ χού­φτα ρύ­ζι. Τό ’­χαν δι­α­λέ­ξει για­τὶ δὲν ἀ­κούμ­πα­γε σ’ ἄλ­λο σπί­τι —πράγ­μα σπά­νιο γιὰ τὸ χω­ριό, ὅ­που ὅ­λοι μοι­ρα­ζόν­του­σαν τὸ με­σό­τοι­χο γιὰ λό­γους οἰ­κο­νο­μί­ας— κι ἔ­τσι κα­νεὶς δὲ θ’ ἄ­κου­γε τὶς ἀρ­χι­κὲς δι­α­μαρ­τυ­ρί­ες τῆς νύ­φης, ἔ­πει­τα τὶς κραυ­γὲς πό­νου τῆς πρώ­της φο­ρᾶς καὶ κα­τό­πιν τὰ βογ­κη­τὰ τῆς ἡ­δο­νῆς. Τό ’­χαν ἀ­κό­μα δι­α­λέ­ξει για­τὶ τ’ ἄ­χυ­ρο θ’ ἀγ­κά­λια­ζε καὶ θὰ ζέ­σται­νε τοὺς νι­ό­παν­τρους ἐ­ρα­στὲς καὶ θὰ ρού­φα­γε τὰ ἐ­ρω­τό­λο­γα καὶ τὶς φω­νές τους.
       Καὶ τί δὲ θά ’­χε ἀ­κού­σει αὐ­τὸ τὸ σπι­τά­κι!
       Τὴ Δευ­τέ­ρα τὸ σεν­τό­νι ἔ­πρε­πε νὰ βγεῖ μα­τω­μέ­νο. Πό­σα κο­κό­ρια εἶ­χαν σφα­χτεῖ, για­τὶ τὸ ἄγ­χος τοῦ γαμ­προῦ ἦ­ταν με­γά­λο ἢ ὁ ἔν­τι­μος πρό­τε­ρος βί­ος τῆς νύ­φης δὲν ἦ­ταν καὶ τό­σο ἔν­τι­μος! Ξέ­ρω καὶ τρα­γι­κὲς ἱ­στο­ρί­ες. Μιᾶς νύ­φης τὸ σεν­τό­νι βά­φτη­κε μὲ αἷ­μα χυ­μέ­νο ἀ­π’ τὸν κομ­μέ­νο της λαι­μό. Τὴν ἔ­σφα­ξε ὁ ἴ­διος ὁ ἀ­δερ­φός της σὰν κο­κό­ρι, ὅ­ταν ὁ γαμ­πρὸς τοὺς ἔ­στει­λε τὸ χα­σὲ κά­τα­σπρο, μή­νυ­μα γιὰ τὶς πομ­πὲς τῆς κό­ρης.
       Αὐ­τὰ ἤ­ξε­ρα γιὰ τὴ Βου­λι­ῶ.