Ημέρες ορειβασίας

Ημέρες ορειβασίας

Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2017

Σταμάτης Γκαβέτας, Σχέδιο σε λίρα κάλπικη


Από την πόλη που κάθε μέρα εξελίσσεται ένα θέατρο σκιών, την Αθήνα, έπρεπε να αποδράσω, να αφήσω πίσω μου τους ανθρώπους σκιές και να κινήσω για την πατρίδα μου τη Χαλκίδα…
     Μπαίνω στο τρένο, σημάδια από κραγιόν στα τζάμια, φιλιά του αποχωρισμού και ξεκινώ. Στο βάθος ένας καραγκιόζ μπερντέ σπασμένος σηματοδοτεί τη φυγή μου.
     Φθάνω στη λατρεμένη πόλη όπου φορές στέκομαι στη γέφυρα του Ευρίπου και αφουγκράζομαι τον κόσμο ολάκερο. Ένα υπαρξιακό ψαλίδι κόβει το πατρόν του κουστουμιού που θα φορέσω στο τελευταίο μου ταξίδι…
     Η μελωδία των ουρανών, η μελωδία των θαλασσών τρυπούν τα αυτιά των αλαφροΐσκιωτων. Έξι ώρες ο ουρανός, έξι ώρες η θάλασσα. Μετρονόμοι για χιλιάδες χρόνια χωρίς να χάσουν το ρυθμό ποτέ. Πάντα ακούραστοι, πάντα συνεπείς και πιστοί. Πότε θυμωμένοι, πότε ήρεμοι και ερωτευμένοι. Νότες περίεργες, τρελλές, τηρούν σιγή ιχθύος στην ενορχήστρωση που έπλασε ο Κύριος. Ψαράδες κλέβουν λίγο από τη χάρη της μελωδίας και σκαρώνουν τραγούδια θεϊκά που θα ακούγονται όσο τα νερά είναι τρελλά. Η μπάντα του Ευρίπου θα ζει αιώνια…

"To έμβασμα" (Υπό του αγνώστων λοιπών στοιχείων Κων/νου Παπαγιαννούλη)


Ευρισκόμεθα εν έτει 1980
Φωτογραφία του Konstantinos Papagiannoulis. Είμαι προ πολλού φοιτητής εις Θεσσαλονίκην και οι γονείς μοι εμβάζωσι μηνιαίως επτά ποθητάς χιλιάδας δραχμάς δια να σιτισθώ, να πληρώσω το ενοίκιον, τον λογαριασμόν ύδατος και δια να φάγω μίαν μερακλίδικην μπουγάτσαν τα Σάββατα εις τον πυρετόν της ψυχαγωγικής κρεπάλης !
Πλην όμως, εγώ είχον προ πολλού απωλέσει το κοντρόλ, καθότι ηγόραζον σωρηδόν δίσκους βινυλίου των διακοσίων δραχμών έκαστος και περιερχόμην εις μέθεξιν με άσματα ως το Machine head ή το Stairway to Heaven και είχον μετατρέψει την γκλάβαν μου εις αχταρμάν και μαρέγγαν εκ της σεισμικής κοπανήσεως ολημερίς έως λιμνώδους εφυδρώσεως. Ενίοτε δε προσωμοίαζον εαυτόν ως τον Τζήμιον τον Χεντρίξιον παίζων εικονικήν ηλεκτρικήν φαντασμικήν κιθάραν.
Τα οφειλόμενα ενοίκια είχον φτάσει τα τρία και ο σπιτονοικοκύρης απειλούσεν να με εξώσει και αυτό ήτο το ολιγότερον κακόν, καθότι το φρικτότερον ήτο η έλλειψις στέγης δια τα λατρευτά μου βινύλια.
Οι λογαριασμοί ΔΕΗ είχον φτάσει αθροιστικώς εις ποσόν μετά των οφειλών, ωσάν να διέμενον ανάπτων καθ΄εκάστην αντιαεραπορικούς προβολείς. Μίαν δε των ημερών, ορώ υπάλληλον κρατικώς ευτραφήν, να αποπειράται διακοπήν εις το ωρολόγιον !
Τον παρακαλώ γονυπετής να μη μου το κάμνει αυτό, διότι διαβάζω ο κακομοίρης και γιατί τάχα μου η πλύστρα μήτηρ δεν μοι έστειλεν το έμβασμα !

Μεταμεληθείς δια την κατάχρησιν των προηγουμένων εμβασμάτων αποφασίζω να εξοικονομήσω χρήματα, πωλών έμπροσθεν της φοιτητικής εστίας τις σκαρταδούρες βινύλια τα οποία δεν ηκούοντο με τίποτα ! Την πρώτην των ημερών υπέστην και τον χλευασμόν των Κνιτών συμφοιτητών αλλά μηκέτι αποκάλυψον τον πραγματικόν λόγον, λέγων ότι το κάμνω δια την κοινωνιολογικήν μελέτην του επαχθούς καπιταλιστικού εμπορίου !
Ολάκερην δε ημέραν δεν κατόρθωσα να πωλήσω ειμή ένα βινύλιον ξεφτιλοειδές το οποίον επιγράφετο «ροκάκια και άλλα»

Την ιδίαν εποχήν, ο εμός πατήρ εσυνταξιοδοτείτο, λαμβάνων το εφάπαξ του. Αποφασίζει να μου στείλει έμβασμα με τριπλάσιον ποσόν του συνήθους, καθότι ως είπεν γλυτώνει τοιουτοτρόπως τα έξοδα των εμβασμάτων ! Προσήλθον πετώντας εις τα ΕΛΤΑ και εξελθών μετά του σωτηρίου ποσού ησθάνθην κραταιός και πάλιν. Επιδεικτικώς επλήρωσον τον σπιτονοικοκύρην, λέγοντάς του, ότι δεν με εμπνέει η θέα του διαμερίσματος και σκέπτομαι άλλο με θέα θάλασσα !
Πλην όμως το ποσόν εξηντλήθη ταχέως, αν και αραίωσα τα LP και ηγόραζον ενίοτε κανα σαρανταπενταράκιον. Έτσι είμεθα εμείς οι Έλληνες, ζώμεν δια την σήμερον γλεντώντες ως οι Σουλιώτισσες δια το αύριον !
Δια τον λόγον αυτόν, αισθάνομαι γνήσιον Ελληνικόν τέκνον, αυθεντικόν κύτταρον του ενδόξου ημών γένους !

Σάββατο, 21 Ιανουαρίου 2017

Προσευχή και Πανεπιστήμιο





Του Γιάννη Σχίζα
Δημοσιεύεται στην ΑΥΓΗ της 21.1.17

Σε μια ζωή όπου βασιλεύουν τα αίτια και τα αποτελέσματά τους – παρά την αγνωστικιστική αμφισβήτηση της Αιτιότητας, ακόμη παρά την όποια επανεξέταση  αυτής της έννοιας από φυσικούς  επιστήμονες – η προσευχή είναι ένα αίτημα άρσης της αιτιότητας σε περιορισμένο χώρο και χρόνο. Πέφτεις λόγου χάρη  από αεροπλάνο και προσεύχεσαι για τη σωτηρία σου,  αν και η στατιστική καταδικάζει αμείλικτα τους επιβάτες  σε τέτοιες περιπτώσεις…

Η προσευχή, όπως και το αλγεβρικά αρνητικό  της, δηλαδή η κατάρα, εκφωνείται σε υπαρξιακές κρίσεις, όμως επίσης εκφωνείται και σε μικροζητήματα. Ένα τέτοιο «μικροζήτημα»  είναι και η προσωπική υγεία του καθενός, όπου υπογείως και παράλληλα με την διατύπωση ευχών  και αιτημάτων προς τον ύψιστο δρα  και η αυθυποβολή, με αποτέλεσμα να είναι ασαφής  και αμφιλεγόμενη τυχούσα θετική εξέλιξη....
Πρόσφατα, στη χορεία των μικροζητημάτων και μικροαιτημάτων προς την Θεία Πρόνοια, προστέθηκε και η εύρυθμη λειτουργία των επιχειρήσεων, ύστερα από πρωτοβουλία που πήρε τo Εργαστήριο Οργάνωσης και Διοίκησης Υπηρεσιών & Ποιότητας Ζωής του Πανεπιστήμιου Πελοποννήσου σε συνεργασία με την Ιερά Μητρόπολη Μονεμβασίας και Σπάρτης. Οι ανωτέρω διοργάνωσαν «επιστημονική» Ημερίδα με θέμα  «η Νοερά Προσευχή ως οδηγός ανάπτυξης και ενδυνάμωσης στις σύγχρονες επιχειρήσεις και οργανισμούς»…

Η αντιμετώπιση του θείου παράγοντα ως αποδέκτη και πιθανού διεκπεραιωτή  ρουσφετιών – που οπωσδήποτε θα έβρισκε αντιμέτωπη  τη μεθοδική  μεταφυσική φιλοσοφία της εποχής μας- θα μπορούσε ενδεχομένως να προκύψει από  καθαρά θρησκευτικούς  κύκλους. Έλα όμως που το συγκεκριμένο πανεπιστημιακό τμήμα αποφάσισε να δανείσει το κύρος του στη Μητρόπολη της Μονεμβασίας, εγείροντας ένα πρόσθετο ζήτημα .

Πά­νος Ι. Μαυ­ρομ­μά­της: Κα­νέ­νας Θε­ὸς (Κα­βα­τί­να)



ΘΑ ΓΙΝΕΙΣ ΕΣΥ, Νί­κο μου, ἕ­νας σπου­δαῖ­ος δε­σπό­της!»
Ἔ­τσι μοῦ ‘λε­γε ἡ μά­να, μὲ κρυ­φὴ πε­ρη­φά­νια. Μὲ ξε­προ­βό­δι­ζε ἀ­πὸ τὸ χά­ρα­μα, ὅ­ταν πή­γαι­να νὰ ντυ­θῶ πα­πα­δά­κι στὴν ἐκ­κλη­σί­α τῆς ἐ­νο­ρί­ας μας. Δὲν τῆς ἔ­κα­να τε­λι­κὰ τὸ χα­τί­ρι, ὅ­πως καὶ τό­σα ἄλ­λα στὴ διά­ρκεια τῆς ζω­ῆς της. Ἂν καὶ σε­βό­μουν τοὺς πα­πά­δες καὶ τὸ λει­τούρ­γη­μά τους, δὲν ἄν­τε­χα τὰ πολ­λὰ «Κύ­ρι­ε ἐ­λέ­η­σον», τὶς νη­στεῖ­ες, τὶς γο­νυ­κλι­σί­ες, τὰ σταυ­ρο­κο­πή­μα­τα καὶ τὶς ὑ­πο­κρι­σί­ες.
         Πο­τὲ δὲν μεί­να­με γιὰ πο­λὺ σ’ ἕ­να τό­πο. Μὲ τὶς με­τα­θέ­σεις, λό­γῳ τῆς δου­λειᾶς τοῦ πα­τέ­ρα, φι­λό­λο­γος στὸ Γυ­μνά­σιο, ἀλ­λά­ζα­με συ­χνὰ σπί­τι, σχο­λεῖ­ο καὶ φί­λους. Κά­θε με­τα­κό­μι­ση καὶ μιὰ ἐ­πώ­δυ­νη ἐμ­πει­ρί­α. Ἕ­νας ξε­ρι­ζω­μὸς ποὺ μὲ γέ­μι­ζε θλί­ψη καὶ νο­σταλ­γί­α, γιὰ τὰ πα­λιὰ λη­μέ­ρια, τοὺς χα­μέ­νους συμ­μα­θη­τὲς καὶ πρὸ παν­τὸς γιὰ κά­ποι­ες κρυ­φὰ πο­λυ­α­γα­πη­μέ­νες συμ­μα­θή­τρι­ες. Ἀ­πὸ τὰ σπί­τια ποὺ ἔ­ζη­σα παι­δί, ἕ­να ἔρ­χε­ται ἔν­το­να στὸ νοῦ. Εἰ­δι­κά τὰ βρά­δια με­τὰ ἀ­πὸ μιὰ κου­ρα­στι­κή, στε­νά­χω­ρη μέ­ρα. Ἀ­να­δύ­ε­ται μέ­σα ἀ­πὸ τὴ θο­λού­ρα τοῦ μυα­λοῦ. Τὴ δι­α­περ­νᾶ καὶ τὴ δι­α­λύ­ει. Ξα­να­ζων­τα­νεύ­ουν μέ­σα μου ἄν­θρω­ποι καὶ γε­γο­νό­τα.

Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2017

Επίσκεψη στο Τατόϊ, Κυριακή, 22.1.17




Είναι αναμφίβολα το μεγαλύτερο  «περιαστικό δάσος» στην Ελλάδα, στα Βαλκάνια, ίσως και στην Ευρώπη. Μέσα στα 42 τετραγωνικά χιλιόμετρά του θα μπορούσαν να χωρέσουν 5 φορές το παριζιάνικο δάσος της Βουλώνης, 8 φορές το πρώην αεροδρόμιο Ελληνικού, 240 φορές ο Εθνικός Κήπος ! Ο περιπατητής και ο προϊδεασμένος για τις καλύτερες όψεις της αττικής φύσης, διαπιστώνει  στα πλαίσιά του ότι εκτός από το καλύτερο υπάρχει το «καλυτερότερο», το άκρως αισθητικό, το διεγερτικό της φαντασίας και του ιστορικού στοχασμού. Το Τατόϊ , μέχρι πριν από 50 χρόνια  θερινό ανάκτορο των Βασιλιάδων, είναι πραγματικά ένας αποσιωπημένος,  κοινόχρηστος, μνημειακός και φυσιολατρικός  θησαυρός, που ακόμη περιμένει την αναγνώρισή του: Ένα «εργοτάξιο εξαιρετικών αισθημάτων» - θα  έλεγα με τα λόγια του ποιητή Γιώργου Χρονά.
Μέσα στις συνθήκες της μνημονιακής υποδούλωσης της χώρας, ο  κίνδυνος εκποίησης ή κατακερματισμού ή κακοδιαχείρισης αυτού του χώρου είναι υπαρκτός. Γι αυτό και η προσέγγισή του  είναι – εκτός από απολαυστική – και ωφέλιμη πρόξενος  κοινωνικής  εγρήγορσης…
Την Κυριακή 22 Ιανουαρίου θα επισκεφθούμε το χώρο(ώρα 10πμ), ύστερα από πρωτοβουλία του Συλλόγου «Περίπολο Αττικής». Ξεναγός θα είναι η αφεντιά μου – όσοι πιστοί και άπιστοι προσέλθετε…

William Shakespeare : ΟΘΕΛΛΟΣ: Ο ΜΑΥΡΟΣ ΤΗΣ ΒΕΝΕΤΙΑΣ




σε σκηνοθεσία
Αλέξανδρου Αχτάρ -  Παναγιώτη Μπρατάκου



  Ο Πολυχώρος VAULT παρουσιάζει την παράσταση των MANETUWAK, ΟΘΕΛΛΟΣ: Ο ΜΑΥΡΟΣ ΤΗΣ ΒΕΝΕΤΙΑΣ, την γνωστή τραγωδία του William Shakespeare σε μετάφραση του Δημήτρη Δημητριάδη, από το Σάββατο 28 Ιανουαρίου έως την Κυριακή 9 Απριλίου 2017, κάθε Σάββατο στις 18:15 και Κυριακή στις 21:15.

  Έχεις σκεφτεί ποτέ πως η ανθρωπότητα είναι ένα πλήθος από πιόνια έτοιμα να κινηθούν στα χέρια σου; Ο Ιάγος το σκέφτεται συνέχεια.
  Πόσο ψύχραιμα θα αντιδρούσες αν ο μεγαλύτερος έρωτας της ζωής σου σε απατούσε με τον καλύτερό σου φίλο; Ο Οθέλλος δολοφόνησε  τη Δυσδαιμόνα.
  Έχεις μεθύσει δημόσια κατά τη διάρκεια της εργασίας σου; Ο Κάσσιος μέθυσε τη βραδιά που ήταν επικεφαλής της  φρουράς.
  Ποια είναι η πιο ακραία πράξη που έχεις κάνει για χάρη του έρωτα; Ο Ροδερίγος πούλησε όλη του την περιουσία.
  Μέχρι που θα έφτανες για να σώσεις τον γάμο σου; Η Αιμιλία πρόδωσε την καλύτερή της φίλη.


  Έξι νέοι ηθοποιοί (Κατερίνα Αθανασιάδη, Αλέξανδρος Αχτάρ, Νίκος Γκέλια, Βασιλική Δρακοπούλου, Παναγιώτης Μπρατάκος, Άννα Χαραλάμπους) αναλαμβάνουν να λύσουν τον γρίφο  της περίφημης τραγωδίας του πάθους και της ζήλιας, δίνοντας με αυτόν τον τρόπο το στίγμα της νεοσύστατης θεατρικής τους ομάδας. Με οπλοστάσιο την μετάφραση του Δημήτρη Δημητριάδη, τη σκηνική αθωότητα και τη σωματική τους ενέργεια προσεγγίζουν από την αρχή την υπόθεση της δολοφονίας της Δυσδαιμόνας από τον σύζυγό της Οθέλλο και αναζητούν την αλήθεια πίσω από τα γεγονότα  Πόσο απλή τελικά μπορεί να είναι η υπόθεση ενός εγκλήματος πάθους και τι κρύβεται στη σκοτεινή πλευρά του έρωτα;

Ποιητικό ζεύγος στα Χανιά...



 
Ο Δήμος Χανίων και η Δημοτική Βιβλιοθήκη Χανίων
προσκαλούν στη Δημοτική βιβλιοθήκη Χανίων στο Δημοτικό Μέγαρο
την Τετάρτη 25 Ιανουαρίου 2017 και ώρα 19.30
στην παρουσίαση της συλλογής
της Αργυρώς Λουλαδάκη και του Βαγγέλη Λουλαδάκη, Εκτός. Χώροι, Ποίηση, φωτογραφίες Βαγγέλης Λουλαδάκης, εκδόσεις Μανδραγόρας 2016.
Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι:
Σ.Ν. Φιλιππίδης, ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου Κρήτης
Νίκος Χουρδάκης, ψυχολόγος, ποιητής
Δημήτρης Δαμασκηνός, φιλόλογος
Τη βραδιά πλαισιώνει με μουσικό ηχοτόπιο η Drosera Rotundifolia

Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2017

Η Εύα(αγνώστων λοιπών στοιχείων) που νοσταλγεί τον πατέρα της

Σαν σήμερα θα στρωναμε τραπέζι, δίπλα στην σομπα.. Λευκό τραπεζομαντηλο και τα ποτήρια του κρασιού.. Ο μπαμπάς θα μίλαγε για το κρύο κι ότι θα το γυρίσει σε χιονιά, κι ο θειος μου για την ξαστεριά και την παγωνιά που θα πέσει στα σπαρμένα.. Η πόρτα θ ανοιγοκλεινε και θα μπαίναν στο μυστικό μας δείπνο κατά σειρά.. Ο Καμμένος με το δώρο στη σακούλα, ο γείτονας με μια γυάλα ρετσίνα, ο ανηψιος κι ο αδερφός.. Θα τσουγκριζανε τα ποτήρια και θα γελαγανε καθώς τηγανιζονταν οι κεφτέδες.. Και θα σερβιραμε και ψάρι αλμυρό στο λάδι για μεζέ και ταραμοσαλατα και τις πατάτες καφτες τσιτσιριστες με ρίγανη.. Κι ο μπαμπάς θα παραγγελνε κι άλλο ψωμί και φέτα στο πιάτο με μπόλικο πιπέρι καυτερό.. Και θα κάθονταν κι οι γυναίκες στο τραπέζι... γιορτή μεγάλη.. Κι ο Αη Θανάσης ολοφωτος με την εικόνα του να λάμπει απ τ ασημένια αναθεματα και την καμπάνα του βαριά μελωδική.. Και τις αιώνιες πέτρες του δοξαστικου να μιλαν για θαύματα και για Τούρκους πασαδες που αλλαξοπιστησαν...
Και μετά να βγαίνει το γλυκό σιροπιαστο με κανέλα και σερβίρονται κι οι άντρες πριν τον καφέ.. Κι η νύχτα βάραινε κι οι τελευταίοι καλεσμένοι να θυμούνται νύχτες του Γενάρη που κατέβαιναν αλεπες και λύκοι στο χωριό απ την πείνα, και να διηγούνταν κυνήγια και στοιχεια στα έρημα τριστρατα και νεράιδες στο πηγάδι... Κι ο αέρας κυνηγούσε το φεγγάρι και φευγανε τρέχοντας για τα σπιτικά τους κι ο μπαμπάς γελούσε κι έσβηνε το τελευταίο τσιγάρο πριν βγει έξω κι ψυχανεμιστει τον αέρα και τον καιρό... Και μετά έσβηνε την τηλεόραση κι άφηνε την σομπα να κάψει μέχρι να σβήσει και έφευγε για το δωμάτιο του δράκου να ονειρευτεί σπορες και οργωματα και βροχές... Κι η πόρτα κλειδώνονται και το καντήλι τρεμοπαιζε στα εικονισματα κι οι καρδιές και τα μάτια ησύχαζαν κάτω από βαριές υφαντες κουβέρτες... Κι όλοι αυτοί που τώρα είναι θυμηση ζούσαν κι είχαν το πιάτο και την θέση τους δίπλα στη σομπα..
Κάποτε το ξέρω, θα ξαναδώ τον δρακοπατερα μου και θα μου ζητήσει έναν βαρυγλυκο και το σιδερωμενο πουκάμισο για το καφενείο.. Και θαμαι ως 11χρονων, και σαν μεγαλώσω θα παντρευτώ το βασιλόπουλο και θα χω σπίτι με υφαντα και φεγγάρια.. Και σιδερωμένα πουκαμισα και το λευκό τραπεζομαντηλο.. Κι ως τότε μπαμπά στ ορκίζομαι... δε θα μεγαλώσω...

Κ. Θανοπούλου : Νέα Ποιητική συλλογή

Απτόητη  από την πρόσφατη έξωσή της από το ρόλο της Αντιπεριφερειάρχου, η Κατερίνα Θανοπούλου παραμένει εντός της ποίησης. Στο συγκεκριμένο πεδίο ουδείς αποδιώχνει ουδένα, παρά μόνο εφόσον είναι κατ' εξακολούθηση ατάλαντος... 

Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2017

Εκδήλωση για τον Παπαϊωάννου στην Καλαμάτα



http://www.culturenow.gr/thumbnail?filepath=/contentfiles_2014/books/Vassi.jpg&width=400Το βιβλιοπωλείο Βιβλιόπολις σε συνεργασία με την Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Καλαμάτας οργανώνουν εκδήλωση αφιερωμένη στην μνήμη του οικουμενικού Έλληνα δημιουργού την Παρασκευή 20 Ιανουαρίου στις 8μμ στο Καφέ-Σινέ (συνοικισμός Αρμένικα, Καλαμάτα).

Για τον Κώστα Παπαϊωάννου θα μιλήσει η Παναγιώτα Βάσση με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου της <<Ο ''πολιτικός άνθρωπος'' στο έργο του Κώστα Παπαϊωάννου>> (Εναλλακτικές Εκδόσεις).

Ο Παπαϊωάννου υπήρξε ένας συγγραφέας ευρωπαϊκού αναστήματος. Ο πρόωρος θάνατός του (πέθανε μόλις 56 ετών), όπως και η ιδιαιτερότητα του δρόμου του δεν του επέτρεψαν να ολοκληρώσει το μεγάλο έργο του. Οι γνώσεις του, η φιλοσοφική του παιδεία, η καταπληκτική κατανόηση του Μαρξ και του Χέγκελ, η θεωρητική του τόλμη τον έκαναν ικανό για κάτι τέτοιο. Αν και ο Παπαϊωάννου δεν υπήρξε ένας από εκείνους τους διανοούμενους που αρέσκονται στο να προβάλλουν τον εαυτό τους, υπήρξε  μεγάλος διανοητής. Αργά ή γρήγορα, έστω και μετά θάνατον, θα σχίσει τα σκοτάδια της μετριοκρατίας που σκιάζει τον τόπο μας.

Η Παναγιώτα Βάσση σπούδασε Φιλοσοφία-Παιδαγωγική και Ψυχολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Είναι Διδάκτωρ Ηθικής Φιλοσοφίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου, μέλος της Εταιρείας Μελέτης Ελληνικού Πολιτισμού και συνεργάτης του περιοδικού ''Νέος Ερμής ο Λόγιος''. Εργάζεται ως φιλόλογος στην ιδιωτική εκπαίδευση.