Ημέρες ορειβασίας

Ημέρες ορειβασίας

Τετάρτη, 31 Οκτωβρίου 2012

Ράβοντας χωρίς κλωστή…


 
 Ο χΩρος18 διοργανώνει την εικαστική εγκατάσταση πολλαπλών προβολών της Αντουανέττας Αγγελίδη με τίτλο «Ράβοντας χωρίς κλωστή». Η έκθεση  είναι μια πρωτότυπη εικαστική σύνθεση της κινηματογραφίστριας και εικαστικού Αντουανέττας Αγγελίδη, πάνω στο χρόνο και στην πράξη της δημιουργίας.

Συλλέγοντας εικόνες, λέξεις, ήχους, υλικά πολύ μικρής διάρκειας από τις κινηματογραφικές της ταινίες, και αλλάζοντας τους ρυθμούς και τη δομή τους, φτιάχνει μία καινούργια σύνθεση, πρωτότυπη και αυτόνομη, απλώνοντας τις προβολές αυτών των εικόνων σ’ όλο τον τρισδιάστατο χώρο της γκαλερί, στους τοίχους, αλλά και στο πάτωμα, στο ταβάνι, στη σκάλα κλπ. Φράσεις γράφονται επίσης πάνω στις επιφάνειες, γκράφιτι, σαν νήματα που δένουν το χώρο. Με αυτό τον τρόπο οι δυνατότητες πολυπλοκότητας της κινηματογραφικής ετερογένειας και η δυνατότητα πολλαπλών αφηγήσεων από όλα τα στοιχεία μιας ταινίας, που στήριξαν την συνθετότητα και αυθεντικότητα της δουλειάς της Αγγελίδη, βγαίνουν από τα όρια του κινηματογραφικού κάδρου και καταλαμβάνουν τον τρισδιάστατο χώρο.  

 1 έως 28 Νοεμβρίου 2012

Ωράριο λειτουργίας: 11:00- 15:00 και 17:30-21:00

Είσοδος Ελεύθερη  

Εγκαίνια: Πέμπτη 1 Νοεμβρίου 2012, 20:30

Την Κυριακή 4 Νοεμβρίου, η Αντουανέττα Αγγελίδη θα βρίσκεται στο χΩρο18 από τις 12:00 το μεσημέρι έως το βράδυ, συνυπάρχοντας με το έργο της και συνομιλώντας με το κοινό

ΜΑΡΙΖΑ ΚΩΧ


 
Μαζί με δεξιοτέχνες μουσικούς παραδοσιακών οργάνων, η  Μαρίζα Κωχ καλεί τα παιδιά να ανακαλύψουν τα αγαπημένα παραδοσιακά τραγούδια, που είναι κρυμμένα στους ήχους των κουδουνιών ενός πολύτιμου παπλώματος. Σ’ αυτό έχουν κρύψει οι μουσικοί του περασμένου αιώνα μελωδίες από τα πιο γνωστά παραδοσιακά παιχνιδοτράγουδα.

 Είναι το «Πάπλωμα με τα χρυσά κουδούνια», που εκτός από ήχους εκπέμπει  την ευρηματικότητα και καλλιτεχνική αειφορία  της γνωστής δημιουργού… 

Με αφετηρία τα εκθέματα του Μουσείου Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης , τα παιδιά συνταξιδεύουν με την Μαρίζα στην ελληνική μουσική παράδοση μέσω της βιωματικής προσέγγισης 

ΤΟΠΟΣ: Κεντρικό Κτήριο, Κυδαθηναίων 17, Πλάκα
ΧΡΟΝΟΣ: Κυριακή 4,11,18,25 Νοεμβρίου 2012
Κυριακή 2, 9, 23, Δεκεμβρίου, Παρασκευή 28, Σάββατο 29 και Κυριακή 30 Δεκεμβρίου 2012.Ώρα έναρξης : 12.00 μ.μ.
Πληροφορίες – Κρατήσεις θέσεων: 210 – 32 39 813 

Τρίτη, 30 Οκτωβρίου 2012

" Χαιρετίσματα στην Ευρώπη ή klain main puts"

 μια (απαγορευμένη πλέον)ταινία του ΝΙΚΟΥ ΑΛΕΥΡΑ......


 «Ελληνισμός», ιδιότητα που  «δεν έχει η ανθρωπότητα τιμιοτέραν…»                                     Κ.Π. ΚΑΒΑΦΗΣ

Για τον Καβάφη ο «ελληνισμός» αντιπροσωπεύει την απροκατάληπτη μύηση της ελεύθερης, ανήσυχης και ριψοκίνδυνης ατομικότητας σε ένα πάνθεον ιδεών, αισθησιακών και αισθητικών συγκινήσεων.                                     (Σχόλιο του Βύρωνα Λεοντάρη στα « ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ» εκδόσεις «ύψιλον»).

Τώρα γιατί γράφω για τον Καβάφη;  Γιατί όσο ζούσε όλοι τον βρίζανε, όλοι τον θάβανε (όλο το κατεστημένο της «τρομερής» γενιάς του 30) και ήταν συνεχώς απαγορευμένος!

Έκανα, λοιπόν, μια ταινία, για τον ελληνισμό μου,  το δικό μου ελληνισμό, όπως τον νοιώθω εγώ, των γονιών μου και των παππούδων μου, των παιδιών μας! Τώρα που όλοι οι ευρωπαίοι μας βρίζουν, τώρα που όλες οι εφημερίδες τους γράφουν τα αδιανόητα, σε συνεργασία  με τους έλληνες δοσίλογους πολιτικούς, νομίζω ότι έκανα αυτό που έπρεπε να κάνω.

Κι έρχεται ο διευθυντής του Φεστιβάλ κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, κύριος Δημήτρης Εϊπίδης και την απαγορεύει. 2012 ΕΛΛΑΔΑ! Δεν ξέρω πια τι να πω και τι να γράψω;! Και επειδή όλοι με ρωτάνε, καλά τι συμβαίνει, ήσουνα απαγορευμένος τον καιρό της δικτατορίας, απαγορευμένος τον καιρό της μεταπολίτευσης, απαγορευμένος τον καιρό της δημοκρατίας, απαγορευμένος τον καιρό του σοσιαλισμού, απαγορευμένος και τώρα, τον καιρό της παγκοσμιοποίησης, σίγουρα κάτι σου συμβαίνει,  έχεις βαριά αρρώστια  ή είσαι πολύ επικίνδυνος! Και με παίρνουν τα κλάματα γιατί η μαμά μου με έκανε πολύ γλυκό και δεν ξέρω τι να κάνω!
Τι είναι, λοιπόν αυτή η ταινία;

-        Η ταινία «ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ή KLAIN MAIN PUTS» είναι μια κωμική μουσικοχορευτική τραγωδία για τη γερμανική οικογένεια.

-        Είναι μια τρυφερή ταινία για τους τρυφερούς.

-        Μια ευαίσθητη ταινία για τους ευαίσθητους.

-        Μια βίαιη ταινία για τους βίαιους.

-        Μια κακιά ταινία για τους κακούς.

-        Μια ερωτική ταινία για τους ερωτικούς.

-        Και το «κλου»: η ταινία  

«ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ» ή «KLAIN MAIN PUTS»

δεν είναι ταινία… είναι προκήρυξη

της μυστικής ερωτικής εΠΑΝαστατικής οργάνωσης

όλων των ελλήνων, που περιμένουν το σύνθημα για να κάνουν «ντου» στην δυστυχία και την κατάθλιψη όλης της Ευρώπης

και για να ξαναφέρουν την ελληνική
ΕΥΤΥΧΙΑ κι ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑ!



ΥΓ. Οικολογειν : Ο σκηνοθέτης υπό το κράτος του νεοελληνικού διλήμματος : Να αυτοκτονήσει κανείς (με πιστόλι) ή να αυτοκτονήσει (με μαχαίρι); 
 

Tου Kitsch η μάννα κάθονταν…..


Χάρη στη συμβολή αγνώστου και αγαπητού  εν διαδικτύω αδελφού, δεινού φωτογράφου με ειδίκευση  σε θέματα πρωτοποριακής αρχιτεκτονικής του αθηναϊκού west, κι ακόμη χάρη στη διαμεσολάβηση του συναδέλφου  Σωτήρη Μαράκη  , ο υποφαινόμενος και αρκετοί άλλοι, εμπειρογνώμονες και μη, προσλάβαμε κάποιες  «στιγμές» αρχιτεκτονικής δημιουργίας από το  Aigaleo City

Λόγω τεχνικών δυσκολιών του παρόντος ιστότοπου  παρουσιάζουμε μόνο τέσσερα  φωτογραφικά  ενσταντανέ  :

Το πρώτο υπό τον τίτλο : «όταν η ταϊβανέζικη άποψη συναντιέται με την αρχαιοελληνική»
 
Το δεύτερο υπό τον τίτλο : «Οι καρυάτιδες είναι παντοτινές»


Το τρίτο : «Ο Ποσειδώνας υπεράνω του άστρου του Δαβίδ»
Και το τέταρτο υπό τον τίτλο, που εμπνεύσθηκε ο άγνωστος παραγωγός αυτής της φωτογραφικής ευωχίας  : «Περικλής επιθεωρών μπουγάδες»…....

 

Δευτέρα, 29 Οκτωβρίου 2012

Άτλαντες του ηλεκτρισμού στην άγρια φύση…

 

 ρούν να αντικρίζουν η μία την άλλη, να στέκονται παράλληλα, ενώ με το άνοιγμα των «χεριών» τους να καλύπτουν κάθε ανάγκη για την μεταφορά ρεύματος που προκύπτει από τις ιδιομορφίες του φυσικού τοπίου.
Στην Ισλανδία ένα αμερικανικό αρχιτεκτονικό γραφείο,το Choi and Shine ,  έλαβε μέρος σε  διαγωνισμό για  την  κατασκευή πυλώνων μεταφοράς ηλεκτρικού ρεύματος στην ύπαιθρο…
ρφές αυτές σε ζεύγη, μπορούν να αντικρίζουν η μία την άλλη, να στέκονται παράλληλα, ενώ με το άνοιγμα των «χεριών» τους να καλύπτουν κάθε ανάγκη για την μεταφορά ρεύματος που προκύπτει από τις ιδιομορφίες του φυσικού τοπίου.
 Η πρόταση του Choi and Shine δεν απέτρεπε  βέβαια  τη δυσμορφία του περιβάλλοντος, που προέκυπτε  εξ αιτίας  του διεμβολισμού του από τις παράταιρες μορφές των πυλώνων : Όμως οι Αμερικανοί αρχιτέκτονες απάλυναν  τη δυσμορφία μέσω της πρωτοτυπίας, δίνοντας στους πυλώνες ελκυστικά ανθρωποειδή σχήματα – κάτι σαν Άτλαντες του ηλεκτρισμού σε αυτή τη βόρεια περιοχή του πλανήτη…

 «Το τοπίο δεν είναι πράγμα, αλλά σχέση» - έγραφα στον «Υμηττό» το 1991 – αξιοποιώντας  ουσιαστικά ένα γνωμικό του Καρόλου Μαρξ για το κεφάλαιο (= όχι πράγμα, αλλά σχέση…). Εάν δεν υπήρχαν παρατηρητές, δεν θα υπήρχε το τοπίο… Στη περίπτωση της Ισλανδικής φύσης, αυτοί που σχετίζονται και επομένως δίνουν ζωή στο  τοπίο , είναι οι φυσιολάτρες, οι ορεινοί πεζοπόροι, εκδρομείς,  ορειβάτες, περιηγητές. Και τούτο σημαίνει ότι σε τελική ανάλυση η  σχεδίαση του  Choi and Shineυτές σε ζεύγη, μπορούν να αντικρίζουν η μία την άλλη, να στέκονται παράλληλα, ενώ με το άνοιγμα των «χεριών» τους να καλύπτουν κάθε ανάγκη για την μεταφορά ρεύματος που προκύπτει από τις ιδιομορφίες του φυσικού τοπίου.
αναλάμβανε έναν κάποιο  «κατευνασμό» όλων αυτών των κυρίων, απέναντι στο αισθητικό σοκ που προξενεί η παρουσία του πυλώνα στην ύπαιθρο….


Να ένα μάθημα, για όσους «δικούς μας» κηρύσσουν τις αιολικές τερατογενέσεις αισθητικώς ουδέτερες.....

Πήραμε τη ζωή μας ΛΑΘΟΣ…..


 

 
Συνήθως οι περισσότεροι ασχολούνται με την ανεύρεση του σωστού, όμως συμβαίνει και κάποιοι να ασχολούνται  με την ανεύρεση  του Λάθους….Ακόμη υπάρχουν κι αυτοί που υπερασπίζουν το δικαίωμα στο λάθος («άσε με να κάνω λάθος», λέει ο τραγουδιστής Παπακωνσταντίνου….), αλλά η σοφία που εγκλείεται μέσα στο αίτημά τους έχει περάσει μάλλον απαρατήρητη…

 

Τέλος πάντων,  η  Εταιρεία Μελέτης Πολιτισμικής Ετερότητας (Ε.Μ.Π.Ε.) οργανώνει   μια εκδήλωση με θέμα «Το Λάθος στην Τέχνη, στην Φιλοσοφία, στις Επιστήμες. Το Λάθος στη ζωή, στις σχέσεις, στις επιλογές, στον απολογισμό. Μια επισκόπηση του Λάθους ως νοήματος της ανθρώπινης ύπαρξης»….

Η εκδήλωση είναι king size, από 2-16 Νοεμβρίου 2012, και περιλαμβάνει μια σειρά από δρώμενα  εικαστικού, ποιητικού, θεατρικού,  επιστημονικού κλπ. κλπ. περιεχομένου…..

Σημειώνω τη διπλή παρουσία του Μάνου Στεφανίδη στο σύνολο των εκδηλώσεων ,  την επιμέλεια της Λιλής Ντίνα στη ποιητική εκδήλωση της 5.11.2012 και τον "συνήθη" Βέλτσο να απαγγέλλει . Κατά πως  λένε : λείπει ο Μάρτης απ' τη Σαρακοστή; 

Όλο το  πρόγραμμα 

Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2012

ΑΥΘΑΙΡΕΤΟ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ…..





Η  υπόθεση του αυθαίρετου νεκροταφείου στον Υμηττό είναι περσινή τουλάχιστον, μάλιστα δε είχε προκαλέσει μέχρι και μια άσφαιρη αντίδραση της Ειδικής Γραμματέως του ΥΠΕΚΑ κ. Μ. Καραβασίλη : Αυτής που καταργήθηκε πρόσφατα  και που μόλις πρόλαβε να πει, για την υπόθεση των χρυσωρυχείων της Χαλκιδικής, ότι δεν έγιναν οι κατάλληλες διαβουλεύσεις – με άλλα λόγια ,  ότι δεν δέχθηκαν να πεισθούν  αυτοί που όφειλαν να πεισθούν (!) και να αποδεχθούν να καταστραφεί το δικό τους βιός και το βιός πολλών επόμενων γενεών…
Τώρα οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ Απόστολος Αλεξόπουλος, Χαρά Καφαντάρη και Δημήτρης Παπαδημούλης, έρχονται με τη σειρά τους να ξαναθέσουν αυτό το πρωτότυπο ζήτημα που έφερε στην επιφάνεια η επέμβαση  του Δημάρχου Γλυφάδας σε δασική περιοχή . Πρωτότυπο βέβαια πολύ, αλλά όχι «πρωτοτυπότερο» από το ζήτημα των αυθαίρετων δένδρων (!)– που καταλαμβάνουν χώρο στα πεζοδρόμια και ξωπετάνε τους πεζούς στην επικιδυνότητα των δρόμων  - αλλά ούτε και πρωτοτυπότερο από την υπόθεση ενός  αυθαίρετου αεροπλάνου (!) που είχε εμφυτεύσει και μετατρέψει σε καφετέρια  ιδιώτης, μέσα στον δασικό χώρο της Πάρνηθας…
Καλή η κίνηση των τριών βουλευτών, πάντως όμως θα έπρεπε να παίρνουμε υπόψη ότι ήδη, στο χώρο του Υμηττού, λειτουργούν σε πυκνοδασωμένους χώρους καθόλου(τελείως) νομιμότατα τρία τουλάχιστον νεκροταφεία – στου Παπάγου, στο Χολαργό, στα Γλυκά Νερά. Και τα τρία ιδιοποιούνται πολύτιμο δασικό χώρο και διασπούν ή «μπαρδαστεύουν» τις δασικές λειτουργίες με άλλες παράταιρες…Για το νεκροταφείο του Παπάγου(  κατά την πλέον  αισιόδοξη εκδοχή αναφερόμενο ως «Κοιμητήριο») έχω αναφερθεί στο βιβλίο μου για τον «Υμηττό» («Στοχαστής, 1991), όπου είχα τονίσει την απίθανη κατασπατάληση χώρου από κάποιους που αξίωναν το «φαίνεσθαι» και τη γκλαμουριά του κοιμητηρίου του Άρλινγκτον…
Ξέρω τα αντεπιχειρήματα κάποιων – ότι τα τρία νεκροταφεία χωροθετήθηκαν στη ζώνη Β του Υμηττού , ή ότι γενικά η θέση τους  έπρεπε να είναι «στα θυμαράκια», σε απόσταση από την πολύβουη πόλη… Όμως τα  αντι-αντεπιχειρήματα των φίλων του περιβάλλοντος αναφέρονται  στην ανάγκη σεβασμού της περιβαλλοντικής νομιμότητας και ιδιαίτερα των περιαστικών δασών, που είναι τόσο πολύτιμα για την ποιότητα ζωής τόσο πολλών ανθρώπων….
Όλη η Ερώτηση των τριών βουλευτών προς τους Υπουργούς Εσωτερικών, Δικαιοσύνης Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη και Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής:

Τετάρτη, 24 Οκτωβρίου 2012

Οι κυβερνήσεις πέφτουνε, μα η βιοποικιλότητα μένει….


 

 
«Οι κυβερνήσεις πέφτουνε , μα η αγάπη μένει», λέει ο Μανώλης Ρασούλης στο γνωστό άσμα….Πόσο επιθυμητή θα ήταν μια οικολογική εκδοχή του  τραγουδιού του  και πόσο απέχει από τη πραγματικότητα ! 

Του λόγου το αληθές βεβαιώνει η  μοναδική μέχρι σήμερα συνολική αξιολόγηση της BirdLife Europe [1] «Στο δρόμο προς την Ανάκαμψη;» σχετικά με την πρόοδο της Ε.Ε. ως προς τη Στρατηγική  για τη Βιοποικιλότητα [2] : Η οποία και  υπογραμμίζει  ότι η    Στρατηγική αυτή   εκτροχιάζεται οσονούπω, αν δεν μειωθούν  οι περιβαλλοντικά επιζήμιες επιδοτήσεις στη γεωργία, στην αλιεία, τις μεταφορές και τον τομέα της παραγωγής ενέργειας, και αν δεν αυξηθεί παράλληλα η χρηματοδότηση για τη διατήρηση της φύσης.  

«Τα κράτη της Ε.Ε. πρέπει να ξεκινήσουν να επενδύουν στο περιβάλλον άμεσα, και να σταματήσουν να δίνουν σημασία στους παρεμβατικούς λομπίστες ορισμένων συμφερόντων. Ειδάλλως η Ε.Ε. θα αποτύχει στην Ευρωπαϊκή Στρατηγική για τη Βιοποικιλότητα μόλις δύο χρόνια μετά την υιοθέτηση των στόχων για το 2020!», τονίζει ο Ariel Brunner, Συντονιστής του Τομέα Πολιτικής Περιβάλλοντος της BirdLife Europe.  

Η BirdLife Europe προτείνει τη μεταρρύθμιση της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής [3] και της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, και πιέζει τις σημερινές διαπραγματεύσεις για τον προϋπολογισμό της Ε.Ε. (2014-20) προς επενδύσεις στη βιοποικιλότητα και στα οικοσυστήματα. Παρόλο που η Στρατηγική της Ε.Ε. έχει σωστά προσδιορίσει τις δράσεις που πρέπει να γίνουν για να επανέλθει η βιοποικιλότητα, ελάχιστες από αυτές έχουν γίνει πράξη. Αυτό προκύπτει από την αποδυνάμωση ακόμη και των λιγότερο φιλόδοξων προτάσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Κοινή Αλιευτική και Αγροτική Πολιτική από τα κράτη-μέλη. 

Από την ένταξη της Ελλάδας στην Ε.Ε. η χώρα μας κατέχει τη δεύτερη θέση στο συνολικό ποσό των ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων (3,4 δις ευρώ), που έχουν δοθεί. Παρόλα αυτά η χρήση των κονδυλίων δεν έχει φέρει σημαντικά μακροχρόνια αποτελέσματα για το φυσικό πλούτο της Ελλάδας, παρότι η χώρα μας είναι από τις πιο πλούσιες σε βιοποικιλότητα χώρα στην Ε.Ε. Η έκθεση αποδίδει την αποτυχία αυτή στο γεγονός ότι οι χρηματοδοτήσεις αυτές χρησιμοποιήθηκαν για πανάκριβα έργα υποδομών, καταστροφικών για το φυσικό περιβάλλον, όπως η Εγνατία Οδός και η σχεδιαζόμενη εκτροπή του ποταμού Αχελώου. 
 

Επικοινωνία


Τρίτη, 23 Οκτωβρίου 2012

Μια "άλλη" εκδήλωση

       
 
 Κατά κακή σύμπτωση, ο ελληνικός στρατός απελευθέρωσε την Κοζάνη 100 χρόνια πριν εμφανιστούν  τα μεγάλα και υπαρξιακά (για τη χώρα μας…) προβλήματα, που βάζει η εποχή των μνημονίων…

Παρ' όλα αυτά οι στοχαστικές διαθέσεις και προσεγγίσεις  της εκατοντάχρονης ελευθερίας δεν φαίνεται να λείπουν : Όπως αυτές που θα τεθούν σε εκδήλωση, που οργανώνεται από  τον Δήμαρχο Κοζάνης  κ. Λάζαρο Μαλούτα  σε συνεργασία με την πνευματική επιθεώρηση "ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ" Κοζάνης και  τον αειφορικό εκδότη και διευθυντή της, Β.Π. Καραγιάννη….

Η εκδήλωση "φυσικά" (ως εκ της εμπλοκής του Καραγιάννη…)θα είναι πρωτότυπη, θα είναι υπό τον τίτλο  

"Παρέμβαση 1984-2012 -         Μια χαμένη γενιά -       ή ένας ξανακερδισμένος χρόνος (;)"

 και θα πραγματοποιηθεί  τη Δευτέρα 29 Οκτωβρίου  στο ισόγειοηριο θεματων συγγραφεων  που ενα νιοτε η σιωπξ του Λαογραφικού Μουσείου Κοζάνης στις 7 το βράδυ…..

Μετά  τους χαιρετισμούς (ειδικούς και γενικούς…) θα μιλήσει ο επίτιμος Εισαγγελέας Εφετών κ. Πέτρος Ραπτόπουλος χρησιμοποιώντας ως θέμα ή έστω ως τίτλο, ένα γνωμικό του Ισπανού Λόγιου Μιγκέλ ντε Ουναμούνο (1864-1936) : "Ενίοτε η σιωπή σημαίνει ότι ψε εσαι ﷽﷽﷽﷽ή σημαίνει ότι ψεθχαιι νιοτε η σιωπξύδεσαι"…

Χωρίς να θέλω να μειώσω τη σημασία του γνωμικού, θα ήθελα να  πω, πρώτον,  ότι ενίοτε και η φλυαρία σημαίνει ότι ψεύδεσαι, και δεύτερον, ότι αξιομνημόνευτο αν και προβληματικό είναι και ένα άλλο γνωμικό του Ουναμούνο : "Ο φασισμός θεραπεύεται με το διάβασμα. Και ο ρατσισμός, με το ταξίδι»... 

         Στην εκδήλωση θα ήθελα να είμαι κι εγώ, όχι μόνο λόγω του γενικότερου κλίματος  ή λόγω  του 164 τεύχους της ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ  που  είναι ένα ευρεηριο θεματων συγγραφεων  που ενα νιοτε η σιωπξτήριο όλων των τευχών της και  θα μοιραστεί σε  όσους παρευρεθούν , αλλά και για τις μουσικές στίξεις της βραδιάς με τον συνθέτη Παναγιώτη Δημόπουλο….

Αλλά το μεν πνεύμα πρόθυμο, η δε απόσταση μεγάλη…

Έκθεση "Αθηναϊκές γλαύκες"



Ακούγεται σάμπως  η ALPHA BANK  να ξεπόρτισε από την οικογένεια των σεπτών ιδρυμάτων που ακούνε στο όνομα «Τράπεζα» και να αποφάσισε να την βγει «από τ’ αριστερά»  στον Αλέκο Αλαβάνο και στον  Καζάκη, προτείνοντας όχι απλώς την επιστροφή στη δραχμή αλλά κάτι παραπάνω, δηλαδή την επιστροφή στην Αθηναϊκή «γλαύκα»….Όμως  στη πραγματικότητα είναι  μια απλή έκθεση για το αρχαίο ελληνικό νόμισμα,  που οργανώνεται  στον Εκθεσιακό Χώρο της Τράπεζας, Σταδίου 40, Αθήνα, την Πέμπτη 8 Νοεμβρίου 2012, στις 11 π.μ. Η έκθεση υποστηρίζεται και διαφημίζεται από την Ελληνική Εταιρεία Προστασίας της Φύσης, που είναι ταγμένη σε ό,τι  λέει το όνομά της από  το 1951, αλλά στη προκειμένη περίπτωση αποφάσισε να αφήσει κατά μέρος τη σημασία των γλαυκών (γλαύκα= κουκουβάγια) στην αντιμετώπιση των τρωκτικών και  να στηρίξει τη πολιτιστική παραγωγή μιας τράπεζας…..

Η  Αθηναϊκή γλαύκα ήταν το πιο γνωστό νόμισμα της αρχαιότητας,  που χρησιμοποιείτο ευρέως στις "διεθνείς" συναλλαγές για μεγάλο χρονικό διάστημα  και που  δεν προέκυψε από κάποια ΟΝΕ του Αρχαίου κόσμου, αλλά από την αίγλη και αξιοπιστία της εκδότριας αρχής…Η έκφραση «κομίζεις γλαύκας εις Αθήνας» συνδέθηκε  με τη διατύπωση κοινότοπων απόψεων  και επιβίωσε  ως τις ημέρες μας…

 Στην έκθεση, κατά τη δήλωση των διοργανωτών της, 
  «….προβάλλεται η ιστορία όλης της αργυρής νομισματοκοπίας των Αθηνών, από τα μέσα του 6ου έως τον 1ο αιώνα π.Χ.,  Παρουσιάζονται επίσης αθηναϊκές απομιμήσεις που εκδόθηκαν από ξένους δυνάστες (Σημείωση «οικολογείν : ολίγον αντιαποικιοκρατικό πνεύμα δεν βλάπει…)και από περιοχές απομακρυσμένες, ενώ στο τέλος της εκθέσεως παρατίθενται νομίσματα της νεώτερης Ελλάδος, έως και το κέρμα του ενός Ευρώ, στα οποία επιβιώνουν στοιχεία της Αθηναϊκής Γλαύκας.
Στον ίδιο χώρο θα προβληθεί και η ταινία «ΝΟΜΙΣΜΑ. Εφεύρεση-Κατασκευή-Εξέλιξη», μία παραγωγή της Alpha Bank, που παρουσιάζει την ιστορία του νομίσματος από τα τέλη του 7ου αιώνα π.Χ.»

Την ξενάγηση, διάρκειας 60΄ περίπου, θα πραγματοποιήσει η Επιμελήτρια της Νομισματικής Συλλογής, Δρ Δήμητρα Τσαγκάρη, ενώ η  συμμετοχή στο γεγονός προϋποθέτει επικοινωνία με την  κα Δόμνα Γαργαρώνη, τηλ. 210 832 3842 & 6977 065879». 

Δευτέρα, 22 Οκτωβρίου 2012

ΑΝΝΑ ΦΙΛΙΝΗ


Η Άννα Φιλίνη παραμένει  αδιάλλακτα στον  κόσμο της τέχνης, όπως  και στον κόσμο της μαχόμενης πολιτικής.  Με το «Ταξίδι προς την Ελευθερία» εικονογραφεί τη νεώτερη ιστορία, ανοίγοντας διάλογο με τέσσερα κείμενα του Εμπειρίκου.

Αυτή η ενδιαφέρουσα σύζευξη Eλευθερίας και καλλιτεχνικής ελευθεριότητας, θα «εγκαινιασθεί»  στις 8 Νοεμβρίου, ημέρα Πέμπτη και ώρα 8μμ, στο ίδρυμα  «Μιχάλης Κακογιάννης»( www.mcf.gr) , Πειραιώς 206, και θα λειτουργεί μέχρι τις 5  Δεκεμβρίου κάθε ημέρα , από 1800-2200   

Κυριακή, 21 Οκτωβρίου 2012

Ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο για την Ανταρκτική…


 
Ο Λεονάρντο ΝτιΚάπριο είναι αναμφίβολα  καλός ηθοποιός, με εξαιρετικές αποδόσεις σε πολλούς ρόλους, τώρα όμως φέρεται αποφασισμένος  να  παίξει και οικολογικό ρόλο υπερασπίζοντας μια διεθνή συμφωνία για την Ανταρκτική, που είναι  Ante  portas αλλά και απειλούμενη….

Η υπόθεση ξεκινάει από την διάθεση  των περισσοτέρων κυβερνήσεων του κόσμου να δημιουργήσουν το μεγαλύτερο αλιευτικό καταφύγιο όλων των εποχών στις θάλασσες της Ανταρκτικής, σώζοντας με αυτό τον τρόπο φάλαινες, πιγκουϊνους και εκατοντάδες πολικά είδη από τη βιομηχανική αλιεία….Όμως μια σειρά χωρών όπως η Ρωσία, η Νότια Κορέα και άλλες, δεν είναι διατεθειμένες να  υπογράψουν μια συμφωνία που τους στερεί τα αλιευτικά δικαιώματα σε περιοχές όπου άλλοι έχουν ήδη υπεραλιεύσει…Κατά κάποιο τρόπο επαναλαμβάνεται εδώ η ιστορία διεθνών διαβουλεύσεων  όπως αυτές για το κλίμα, όπου κάποιες «περιβαλλοντικά αθώες» χώρες , καλούνται να συναποδεχθούν συμφωνίες με χώρες που διακρίθηκαν  σε περιβαλλοντικές καταστροφές….

Όμως  η προστασία της Ανταρκτικής είναι πλέον μονόδρομος -  για δικαίους και αδίκους…Την εβδομάδα που μας έρχεται, θα διεξαχθούν κρίσιμες διαπραγματεύσεις επί του ζητήματος, κεκλεισμένων των θυρών, που θα αποβούν καθοριστικές για την «περιβαλλοντική τάξη πραγμάτων» σε μια έκταση 6 εκατομμυρίων τετραγωνικών χιλιομέτρων….

Ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο, αντί να επιδιώκει τη δημοσιότητα με τις γνωστές  σκανδαλο-φιλικές δραστηριότητες των μεγάλων αστέρων, συστρατεύεται με τη διεθνή , περιβαλλοντική και ανθρωπιστική οργάνωση ΑVAAZ. Και καλεί τους πολίτες  όλου του κόσμου να ασκήσουν πίεση στις κυβερνήσεις , προσδίδοντας  διαφάνεια στις διαπραγματεύσεις  και αξιώνοντας  τη διατήρηση του πολικού  βιότοπου στη παρούσα κατάσταση…

Οι ενδιαφερόμενοι να υποστηρίξουν το αίτημα να απευθύνονται για τα περαιτέρω στο

Siamo tutti Greci


 

Κοντά σε αρκετούς φίλους Ευρωπαίους, που στην πορεία της κρίσης δήλωσαν αλληλεγγύη προς τη χώρα μας – π.χ. οι Γάλλοι που ζήτησαν πέρυσι την ελληνική ιθαγένεια ή οι 120  Γερμανοί  διανοούμενοι  που κατήγγειλαν προ μηνών την ιδεολογική κακομεταχείριση του Ελληνικού λαού - 112 Ιταλοί καλλιτέχνες (artisti italiani ) δηλώνουν κι αυτοί  «Είμαστε όλοι Έλληνες» και δωρίζουν  παράλληλα τα έργα τους προς πώληση στο (απειλούμενο…) Μουσείο Μπενάκη… Η έκθεση των έργων τους θα διαρκέσει από τις 26 Οκτωβρίου μέχρι τις 11 Νοεμβρίου.

Η πρωτοβουλία του εικαστικού Renzogallo, της Dea Bedin, διευθύντριας του πολιτιστικού φορέα ArcoDiRab Project και της ιστορικού τέχνης Alice Rubbini, υιοθετήθηκε με ενθουσιασμό από τους Ιταλούς καλλιτέχνες που επιθυμούσαν να εκφράσουν, με τη δωρεά ενός έργου τους, την συμπαράστασή τους και την αναγνώριση της κοινής ιστορικής-πολιτιστικής μνήμης που συνδέει τους δύο λαούς∙ δύο λαούς της Μεσογείου που καθόρισαν την ουσιαστική δομή της Ευρώπης –φιλοσοφική, πολιτική, αισθητική– και συνδέθηκαν άρρηκτα με την ιστορική μνήμη των κατοίκων όλης της ηπείρου. Οι Ιταλοί διοργανωτές απευθύνθηκαν στο Ινστιτούτο Σύγχρονης Ελληνικής Τέχνης για την οργανωτική υποστήριξη, το οποίο με τη σειρά του πρότεινε το Μουσείο Μπενάκη ως αποδέκτη της δωρεάς και της έμπρακτης, οικονομικής υποστήριξης που θέλησε να προσφέρει ο χώρος του πολιτισμού της γειτονικής χώρας.

Στην έκθεση συμμετέχουν καταξιωμένοι και νεότεροι καλλιτέχνες από όλη την Ιταλική επικράτεια. Μερικοί επέλεξαν κάποιο προϋπάρχον έργο τους, που να ανταποκρίνεται στον συμβολικό τίτλο Siamo tutti greci, ενώ άλλοι προτίμησαν να δημιουργήσουν ένα νέο έργο, ειδικά για την συγκεκριμένη έκθεση.

Σύμφωνα με την επιθυμία των συνδιοργανωτών, τα έργα θα διατίθενται στο κοινό προς πώληση τόσο κατά τη διάρκεια της έκθεσης όσο και μετά τη λήξη της μέσω του Πωλητηρίου του κτηρίου στην οδό Πειραιώς, στο πλαίσιο του προγράμματος στήριξης του Μουσείου Μπενάκη
«Δίνουμε μαζί τον παλμό»

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΤΑ ΕΡΓΑ

 

Σάββατο, 20 Οκτωβρίου 2012

Το παλιό και το καινούργιο…..

Περί Ισλανδίας ο λόγος, από τον Μιχάλη Μιχελή…Που αναφέρεται , μεταξύ άλλων, στις απαρέγκλιτες θέσεις του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος, για την «επιχειρηματική ελευθερία».....

 


«Αυτό τον κόσμο τον καλό, τον χιλιομπαλωμένο, άλλοι τον είχαν πρώτα, γέλα φίλε μου δεν είναι και για λύπη»… τραγουδά ο Νίκος Ξυλούρης. 

Ε, λοιπόν βέβαια, δεν ήταν κι έκπληξη!

Δηλαδή,  το ότι δεν μπόρεσε το Ανώτατο Δικαστήριο της Ισλανδίας (η βάση του συντηρητικού  ηθμού) ν’ αποδεχθεί, την απαιτητική κοινωνία των πολιτών.
Αυτή που έχει το θράσος, να τα βάλλει με τις επίπλαστες ηθικοπλαστικές αξίες του παρελθόντος.  

Πως μπορεί ο απλός πολίτης να έχει την αυθάδεια (ο λαός κυβερνάει), να φτιάξει αυτός το σύνταγμα της χώρας του άμεσα, δημοκρατικά και προπαντός, μέσα από τη συμμετοχή και τη διαφάνεια;

Δεν τους έκανε εκείνο το σύνταγμα του 1944, που τους παρέδωσε φεύγοντας, ο βασιλιάς της Δανίας;

Κι έτσι βρήκε πρόφαση (το Ανώτατο Δικαστήριο), αυτή την επιδιωκόμενη λαϊκή ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ, να την προσβάλλει δικαστικά. Δηλαδή να θεωρήσει, ότι οι 25 πολίτες, που αναδείχτηκαν με ψηφοφορία από  μια λίστα 522 ατόμων (για να συντάξουν το νέο σχέδιο συντάγματος της χώρας), δεν είχαν τη «συνταγματική» νομιμότητα της κοινωνίας (τα ¾). Διότι ήταν μειοψηφία. Διότι αρνήθηκαν οι συντηρητικοί (πολιτικοί εκκλησιαστικοί, επιχειρηματικοί κύκλοι), να συμμετάσχουν στην ψηφοφορία. Ν’ ανακατέψουν τις σκουριασμένες απόψεις τους, με το δυναμικό ρεύμα της αλλαγής, που πνέει στην ισλανδική κοινωνία. 

Έτσι οι ένοχοι τραπεζίτες κι επιχειρηματίες, παραμένουν ατιμώρητοι.  Οι κομπιναδόροι την κοπάνησαν από το νησί και τώρα περνάνε ζωή χαρισάμενη around the world.

Ιδιωτικές πόλεις, ιδιωτικές πλατείες, ιδιωτικοί πεζόδρομοι


 
Η  Βάλια Μπαζού , «σεσημασμένη» οικολόγα, κάνει μια εξαιρετική αναφορά  στην ιδιωτικοποίηση του χώρου με παραπομπές στο  παράδειγμα των Ηνωμένων Πολιτειών, της Βρετανίας και της Ονδούρας  (από το Πράσινο Ποντίκι Οκτωβρίου 2012 http://valiabazou.wordpress.com/2012/10/08).

 Καλά όλα αυτά , εξόχως κατατοπιστικά για το νεοφιλελεύθερο μεσαίωνα που ενεργεί διχαστικά και κοντόφθαλμα στη διαχείριση του χώρου, που δημιουργεί την επί γης   κόλαση για τους πολλούς και τον  παράδεισο για κανένα…Θα πρότεινα όμως στην Βάλια , και πολύ περισσότερο  σε κάποιους  σοφολογιότατους  που λυμαίνονται τα αριστερά ακροατήρια   εκβάλλοντας  χωροταξικές  κοινοτοπίες ,  να διερευνήσουν δείγματα ιδιωτικοποιήσεων και μέσα στον ελληνικό χώρο.   Δείγματα τα οποία  συνιστούν κάτι πολύ περισσότερο από το «ντου» ορισμένων  κλεφτοκοτάδων σε κοινόχρηστα στοιχεία της κοινωνίας  -  όπως είναι η κατάληψη πεζοδρομίων και πεζοδρόμων  από τραπεζοκαθίσματα, η χρήση πεζοδρομίων για στάθμευση, ή ακόμη και η – εξοργιστικότερη  όλων – περίπτωση  της φύτευσης των πεζοδρομίων έτσι ώστε να γίνει απαγορευτική η διέλευση των πεζών και τα πεζοδρόμια να γίνονται de facto παραρτήματα των αντίστοιχων ιδιωτικών κήπων……

Θα πρότεινα δηλαδή μια ματιά στις μικροσκοπικές (προς το παρόν)ιδιωτικοποιημένες περιοχές στη Σαρωνίδα , στο Σούνιο και σε άλλα σημεία της Αττικής, όπου οι ιδιωτικές κατοικίες παύουν να περιστοιχίζονται από δρόμους-πεζοδρόμια-πλατείες δημόσιας χρήσης, όπου όλα  μαζί αυτά τα στοιχεία συναποτελούν μια περιφραγμένη  ενότητα που ρυθμίζεται από τη βούληση των ιδιωτών και των σεκιουριτάδων τους…. Όποιος δεν πείθεται  μπορεί λόγου χάρη να ρίξει μια ματιά (ή και δυο, ακόμη καλύτερα…) στο 43ο χιλιόμετρο της παραλιακής οδού Αθηνών-  Σουνίου , όπου η εδαφική κλίση επιτρέπει τη  πανοραμική θέα του φαινομένου…

Όλο το άρθρο της Μπαζού

Τετάρτη, 17 Οκτωβρίου 2012

Είναι βαριά η αγροτική……


 

Η Πανελλήνια Ένωση Νέων Αγροτών(ΠΕΝΑ) αποδεικνύεται ιδιαίτερα παραγωγική και προβληματισμένη  όσον αφορά το μέλλον της γεωργίας και των νεοφερμένων σε αυτήν ανθρώπων. Η ΠΕΝΑ μιλάει για τα ειδικά προβλήματα που κάνουν απαραίτητη την ειδική συσπείρωση των νέων αγροτών – όπως είναι η επιλογή του αντικειμένου, η μετάβαση από τη μαθητεία στο επάγγελμα, η δημιουργία νέας οικογένειας, η σταθεροποίηση της αγροτικής εκμετάλλευσης : «Για τους Νέους Αγρότες η δικτύωση δεν είναι απλά μια ακόμα συνιστώσα της επαγγελματικής τους δράσης….. Είναι ανάγκη υπαρξιακή».

                       «Η Πανελλήνια Ένωση Νέων Αγροτών-ΠΕΝΑ κατάφερε πέρυσι, το 2011, να πραγματοποιήσει 182 δημόσιες ανοικτές εκδηλώσεις, μόνη της, χωρίς καμιά οικονομική ενίσχυση και χωρίς καμιά διευκόλυνση από δομές και υπηρεσίες στις οποίες απευθύνθηκε, ή ακόμα και από όσες θα έπρεπε να έχουν σαν προτεραιότητά τους την υποστήριξη τέτοιων δραστηριοτήτων….»                    .


Η ΠΕΝΑ οργανώνει  επισκέψεις μελέτης ή και μάθησης (study visit ή learning visit) με κάλυψη όλων των εξόδων από την ίδια σε άλλες περιοχές ή χώρες- όπως η  Βουλγαρία, η  Ιταλία, η Τουρκία και το Βέλγιο. Και παράλληλα με όλες αυτές τις δράσεις, δηλώνει ότι αποτελείται από «επαγγελματίες αγρότες και εθελοντές συνδικαλιστές, και όχι το αντίστροφο»….

Όλο το κείμενο της ΠΕΝΑ     

Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2012

Δ.Γερονίκος, Πεδίο του Άρεως, πάρκο Αγρινίου…


 
Έχω ακούσει και ξανακούσει ειδικευμένους και ανειδίκευτους εργάτες  της οικολογίας, να εξηγούν τη  σημασία των υλικών των επιφανειών στο μικροκλίμα των πόλεων. Να εξηγούν ότι η σύνθεση  του  «δαπεδοτοπίου» (“Floorscape”), δηλαδή το κατά πόσο αυτό αποτελείται από άσφαλτο, τσιμέντο, χαλίκι, γρασίδι, γυμνό χώμα ή οτιδήποτε άλλο, είναι καθοριστική για τη θερμική κατάσταση του χώρου, για την υγρασία, για τα πλημμυρικά φαινόμενα, για την επικοινωνία των επίγειων υδάτων με τους υδροφόρους ορίζοντες κλπ.κλπ. Και με βάση αυτές τις γνώσεις  κακολογούσα τα μεγάλα τσιμεντένια πάρκινγκ των σουπερμάρκετ, την παντελή απομάκρυνση του χαλικιού από τις δημόσιες επιφάνειες, ακόμη και τις ταράτσες που θα μπορούσαν να γίνουν ταρατσόκηποι -  αλλά παρέμεναν “άγονες”…

Με  αυτό το σκεπτικό έβλεπα «με μισό μάτι» τις αναπλάσεις στο Πεδίο του Άρεως, που ως γνωστό κράτησαν όσο οι κατασκευαστικές δραστηριότητες στο γεφύρι της Άρτας ( αλλά ποιος θυμάται αυτά, στη τρέχουσα κοινωνία των λωτοφάγων….).Θεωρούσα δηλαδή  ότι αυτές οι  αναπλάσεις είχαν κατασπαταλήσει χώρο και  είχαν υπερ-επικαλύψει επιφάνειες, που θα μπορούσαν να είναι πράσινο, γρασίδι  ή έστω γυμνό χώμα.

Με χαρά λοιπόν διαπιστώνω ότι ειδικευμένοι επιστήμονες όπως ο Δημήτρης Γερονίκος ,από τον δικτυακό τόπο της PEEGEP,  επιβεβαιώνουν τα πορίσματα της(εν προκειμένω απλής ..) λογικής  και προβάλλουν το Πεδίο του Άρεως ως αρνητικό παράδειγμα  - που κάθε άλλο παρά πρέπει να εμπνεύσει  τη μελέτη ανάπλασης του πάρκου Αγρινίου…

Για να μη ζήσουν οι άνθρωποι  αυτής της χώρας μια κατάσταση ανάλογη με αυτήν που ακολούθησε την τελευταία ανάπλαση της Ομόνοιας  - όταν μια φούχτα «ειδικών» επεχείρησε ανεπιτυχώς να βάλει ζουρλομανδύα στους σκεπτόμενους πολίτες και να στομώσει τη κριτική τους – καλό θα ήταν το «μοντέλο» (Πεδίο του Άρεως) να επανεξετασθεί . Και στη συνέχεια να  εγκαταλειφθεί δια παντός στο χώρο των πλατωνικών ιδεών….